Welkom gast Zoeken | Registreer als gebruiker | Inloggen  
http://www.inchristus.nl
Home  |  Verslagen  |  Artikelen  |  Gastenboek  |  ACI Gids  |  Bijbel  |  FAQ  |  Overige
Leden online
 23 gasten
Laatste artikelen
Klein maar fijn
Het tegenovergestelde van liefde is niet haat, maar egoÔsme
Gods weg is de beste
Auteur:pieter de vries
Geplaatst op:30-12-2006
Gelezen:5453 keer

Ter bemoediging wil ik mijn levensverhaal met u delen want iedereen heeft zijn beperkingen; ''ieder huis heeft zijn kruis en ieder hart zijn eigen smart''. Als onze omstandigheden en gevoelens ons levensgeluk bepalen dan zijn we slecht af en kwetsbaar, van de vele psychische problemen ligt hier een oorzaak.

[ 1    ]
[ Vorige | Volgende ]

Pagina 1 / 1

Gods weg is de beste

Toen de dag van 1 juli 1974 al ver gevorderd was kwam ik ter wereld. Mijn ouders hadden al vier gezonde kinderen en ik was dus de vijfde met dat verschil dat bij mij, zonder medische oorzaak, de armen ontbraken.

Ik ben dus lichamelijk gehandicapt.
Aangezien men in dat verre verleden o.a nog geen internet kende was het voor de plaatselijke medische wereld iets nieuws, nu weten we dat er wereldwijd honderden zijn die zonder medische oorzaak zonder armen geboren worden.

Gelukkig zijn mijn ouders niet bij de pakken gaan neerzitten maar hebben mij opgevoed zonder onderscheid te maken tussen mijn broers en zussen. Na mij zijn er nog vier zussen en vijf broers gekomen en het was erg gezellig. Hoewel mijn vader geen boer was woonden we in een grote boerderij en hadden veel dieren en speelmogelijkheden. Vanaf het begin ben ik automatisch alles met mijn voeten gaan doen, dingen beetpakken, eten, schrijven en spelen.

Al vroeg kochten mijn ouders een skelter voor mij waar ik jarenlang plezier van heb gehad. Later werd het een fiets. Mijn jeugd was wat je kunt noemen zorgeloos en van mijn handicap merkte ik bijna nooit wat, ik kon heel veel zelf en wat niet lukte dat deed een broertje of zusje automatisch en zonder mopperen, dat ging allemaal spelenderwijs zeg maar.

Schaatsen, zwemmen en varen deed ik graag en veel schilderijen van Ravensburger heb ik gemaakt. Gelukkig mocht ik naar een gewone school waar ik het best naar mijn zin heb gehad maar studeren dat was niks voor mij en ik was blij dat ik op zestienjarige leeftijd niet meer leerplichtig was. We hadden destijds een overbuurman die handelde in heftrucks en dergelijke, bij hem vulde ik mijn vrije tijd en zaterdagen met o.a heftruckrijden, vegen etc. Hij deed mij een geweldig aanbod; aangezien hij meerdere heftrucks tegelijk in- en verkocht, dus echt groothandel, kon ik uit zijn voorraad dmv adverteren etc, heftrucks gaan verkopen aan de eindgebruiker.

Per verkochte heftruck kreeg ik een bedrag en zodoende had ik een eigen, weliswaar sterk wisselend, inkomen. Van mijn zestiende tot mijn achttiende was een geweldige mooie tijd voor mij. Toen brak in 1992 polio uit, hoofdzakelijk in de groep mensen die uit geloofsovertuiging tegen inenten zijn ook wel gemoedsbezwaarden genoemd en daar hoorde ons gezin ook bij. Gelukkig was ik toen zelf een echt overtuigd gemoedsbezwaarde en was niet alleen tegen inenten maar ook tegen verzekeren.

Het was november en ik kreeg een zware griep dacht ik maar het was het poliovirus wat mij, als enigste uit ons gezin, voorgoed mijn benen verlamde voortaan zou ik op een rolstoel aangewezen zijn. Wat inenten en verzekeren betreft, dat zie ik nu als middelen waarvan wij gebruik mogen maken maar zonder ons vertrouwen er op te stellen, ik ben overtuigd dat onze verantwoordelijkheid vaak groter is dan dat we willen beseffen..[ 12-dec-'06 is er een documentaire over ons op TV geweest.]

Hoewel ik God sterk ervaren heb in mijn ziek zijn en revalidatietijd had ik helaas geen geloofszekerheid en de Heere Jezus was onbekend voor mij. Na zes maanden revalideren zonder resultaat ben ik gestopt en toen kwam voor mij een heel moeilijke tijd, alles en iedereen gaat zijn gang weer en ook ik moest verder.

In 1997 vond ik vrede met God en de Heere Jezus ging voor mij leven en dan gaat er een nieuwe wereld voor je open. Hoe we hier door het leven moeten maakt dan niet zo veel meer uit,’’het beste komt nog’’. Ik heb een hele lieve vrouw gekregen, we weten heel zeker dat God ons bij elkaar heeft gebracht en dat geeft rust en kracht. We beseften allebei dat ons huwelijk anders zou beginnen dan de doorsnee, onze leus was en is daarom ook ''liefde overwint alles'' en daar geloven we in. Liefde is uiteindelijk het woord waar alles om draait in de wereld en in de Gemeente maar boven dat; God is Liefde.

Hoewel ik heel afhankelijk ben ben ik dankbaar met wat ik wel kan, schrijven en typen doe ik, net als eten, met mijn mond net zoals bakken en braden , wat ik overigens graag doe, met mijn rechtervoet bestuur ik de muis van de computer en ook de rolstoel.

Afhankelijk zijn heeft ook voordelen, Karin en ik leven als een hecht team. We hebben inmiddels twee lieve jongens gekregen waar we heel dankbaar voor zijn. Eind 2004 kon ik na een lang traject een aangepaste bus in gebruik nemen en dat was voor ons een geweldige vooruitgang. Nu kan ik zonder uit de rolstoel te moeten met de auto overal heen met mijn gezin.

Onze overheid is buitengewoon goed voor de minder bedeelde en ik ben er dankbaar voor dat ik een Nederlander ben want in bijna alle landen hebben de gehandicapten het zeer slecht en doet de overheid weinig tot niets, in mijn reizen naar Rusland, Roemenie, Afrika etc, waar ik mensen mocht bemoedigen, ben ik erg geschrokken van de omstandigheden van gehandicapten.

In al de achterliggende jaren ben ik in de gelegenheid geweest heftrucks te blijven verkopen en in 1998 zijn mijn oudste broer en ik samen een bedrijf in Hardinxveld-Giessendam gestart. Hoewel er vaak gezegd word dat de maatschappij hard is ervaar ik dat niet zo, de meeste mensen hebben begrip en waarderen het enorm dat ik mijn eigen boterham verdien. De meeste teleurstellingen in mensen of maatschappij komen voort uit te hoge verwachtingen en onduidelijkheid.

Na een paar keer verhuizen wonen we nu bij het bedrijf in een ruime woning.

Achterom kijkend kan ik niet anders zeggen dan ‘’Eben-Haezer’’. Wat voor beperkingen wij ook hebben onze Schepper wil ons Zijn Geest geven en dat is het belangrijkste, dan ben je echt vrij ook al moet je leven in een bepaalde gevangenschap. Iedereen heeft zijn beperkingen maar God wil dat gebruiken tot ons bestwil we zijn hier immers niet bij toeval en voor de lol maar God wil ons vormen zodat we de eeuwigheid bij Hem kunnen doorbrengen.

Ik hoop dat de Heere Jezus ook in uw hart woont dan zal Hij ook u dragen dag aan dag.

Met mijn verhaal wil ik u bemoedigen want in onze maatschappij draait veel om uiterlijk en prestatie en helaas is dit ook diep in de christenheid doorgedrongen.

Pagina 1 / 1

[ 1    ]
[ Vorige | Volgende ]

(c) 1997 - 2017 Algemeen Christelijke Informatie
Niets van deze website mag worden gekopieerd zonder voorafgaande toestemming van ACI.