Anthropologie

De Geest van de mens
Het Hebreeuwse woord 'ruach' en het Griekse 'pneuma', wijzen steeds op iets onzichtbaars in de mens, terwijl het woord 'ziel' meer naar het lichamelijke verwijst. “De mens is een geest” vinden we dan ook niet in de bijbel, wel vinden we de uitdrukking “De mens heeft een geest”.

Iedereen die wel eens bij een sterfbed heeft gestaan, kan begrijpen dat een mens niet alleen een lichaam heeft, maar ook een geest. Het ene moment is iemand nog in leven, het volgende moment is hij heengegaan. Toch is zijn lichaam er dan nog.

Iedere mens heeft namelijk een geest (Nm16:22; 1Th5:23; Hb12:9), het is daarom ook tegen de schrift om te zeggen dat een mens een geest pas krijgt bij de wedergeboorte (1Ko2:11; Hb4:12; Jk2:26).

De geboorte en de geest
Er is in de loop der jaren veel gediskussiert of de geest voor de geboorte al in het embryo zit, of dat God deze pas bij de geboorte erbij schenkt. Anderen gaan een stap verder en zeggen dat God alle mensen al geschapen heeft, en deze allerhand mogelijke lichamen doorlopen in de geschiedenis zodat ieder mens meerdere reinkarnaties meemaakt 1 (vgl. daarintegen Hb9:27). We zullen enkele theorieen hier bespreken die in de geschiedenis van het christendom geleerd werden.

De creationistische theorie
Deze theorie die veel door de Rooms Katholieke kerk en door veel reformatorisch theologen ondersteund wordt, zegt dat God op het ogenblik van de geboorte de ziel creeert en ze dan met het lichaam verenigt. De ziel is hierdoor niet zondig, omdat ze opnieuw geschapen werd. Bijbelverzen die vaak ter ondersteuning gebruikt worden zijn:

• Voorts, wij hebben de vaders onzes vleses wel tot kastijders gehad, en wij ontzagen hen; zullen wij dan niet veel meer den Vader der geesten onderworpen zijn, en leven? (Hb12:9).
• Maar zij vielen op hun aangezichten, en zeiden: O God! God der geesten van alle vlees! een enig man zal gezondigd hebben, en zult Gij U over deze ganse vergadering grotelijks vertoornen? (Nm16:22)

De traduzianse theorie
Volgens deze theorie wordt de geest met het lichaam, door de geslachtsgemeenschap van de man en de vrouw verder gegeven. De argumenten voor deze theorie zijn:

• Want hij (Levi) was nog in de lenden des vaders (Abraham), als hem Melchizedek tegemoet ging. (Hb7:10),
• Als nu God op den zevenden dag volbracht had Zijn werk, dat Hij gemaakt had, heeft Hij gerust op den zevenden dag van al Zijn werk, dat Hij gemaakt had. (Gn2:2),
• De mens is steeds één geheel (1Th5:23).

Het hart van de mens

Algemeen
Zowel in het Oude Testament als in het Nieuwe Testament heeft het 'hart' een belangrijke plaats. Het verwijst naar het centrum en de troon van ons lichamelijke als geestelijke leven. De bijbel bedoeld dan ook zelden met de uitdrukking 'hart' ons hartorgaan (2Sm18:14; 2Kn9:24). Er worden dan ook in de bijbel verschillende uitspraken over het hart gedaan:

Het hart is de troon van onze rede
Het hart kan namelijk herkennen (Dt8:5), en de kennis bewaren (Ps119:11). Zodoende is het ook de bron van alle kwade gedachten en handelingen die we doen (Jr17:9; Mt15:19-20; Hb4:12).

Het hart is de troon van ons gevoelsleven
Het hart kent namelijk liefde (Dt6:5), verheugd zich en is vrolijk (Ps104:15; Js30:29). Het kan echter ook treuren (Ne2:2; Rm9:2), of wensen en begeertes duidelijk maken (Ps37:4). Evenzo kan het ook verbittert zijn (Ps73:21).

Het hart is de troon van onze wil
Het hart zoekt (Dt4:29), en kan zich tot iemand keren (Ex14:5), of verstokt zijn (Ex8:15; Hb4:7), het kan keuzes maken (Ex7:22-23).

Het hart is de troon van ons geestelijk leven
Met het hart gelooft de mens namelijk aan zijn redding (Rm10:9-10). Hierin woont dan ook de Vader (1Pt3.15), Zoon (Ef3:17) en de heilige Geest (2Ko1:22). Het hart van de gelovige dient dan ook rein te zijn (1Tm1:5; Hb10:22).

Het geweten van de mens
Het geweten is de innerlijke stem van de mens, die de mens dat opdraagt te doen, wat hem goeddunkt. Het geweten zegt ons echter niet wat goed of fout is, het spoort ons alleen aan het goede wat wij denken dat goed is, te doen. Zodoende kunnen we met een goed geweten toch zondigen (Hd23:1). We zouden het geweten ook kunnen vergelijken met een alarminstallatie, die wel alarmeert, maar niet de dieven kan tegenhouden.

Het verstand en onze zintuigen
Het verstand en onze zintuigen dienen ertoe om bij twijfel een keus te maken (Rm14:5), naar heiligheid te hunkeren (1Pt1:13), de wil van de Heer te begrijpen (Ef5:17) en de Heer lief te hebben (Mt22:37). Iedere gedachte moet dan ook geanalyseerd worden (2Ko10:5).

Het vlees
Het vlees kan in de bijbel spierweefsel betekenen (Lk24:39) of het lichaam van de mens (1Ko15:39; Hb5:7). Maar vaak wijst dit woord in de negatieve zin, naar onze neigingen tot zonde en vijandelijkheid tegenover God (Rm7:18; 1Ko3:3; 2Ko1:12; Gl5:17; Ko2:18; 2Pt2:10; 1Jp:16).

De zonde in de mens

Voor het woord 'zonde' gebruikt de bijbel meerdere uitdrukkingen als voor 'genade' We zullen deze woorden dan ook hier in het kort bekijken:

Woord	Stk.	Vertaling	Passage
Zonde in het Oude Testament
Chata	216	Het doel actief missen	Ex20.20; Ri20:16; Sp8:36; 19:2.
Ra	617	Verwoesten	Gn3:5; 38:7; Ri11:7; Js45:7.
Pascha	34	Rebelie, trouwbreuk	1Kn12:19; 2Kn3:5; Sp28:21; Js1:2
Awon	203	Onrecht, schuld	Nm15:30-31; 1Sm3:13; Js53:6
Schagag	18	Verdwalen	Lv4:2; Nm15:22; Js28:7
Ascham	27	Schuld voor God	Lv4:13; 5:2-3
Rascha	249	Boosheid	Ex2:13; Ps9:17; Sp15:9; Ez18:23
Zonde in het Nieuwe Testament
Kakos	46	Slechtheid	Mt21:41; 24:48; Mk7:21; Hd9:13.
Poneros	71	Boosheid	Mt7:11; 12:39; 15:19; Hd17:5; Rm12:9
Asebes	84	Godeloos	Rm4:5; 5:6; 1Tm1:9; 1Pt4:18.
Enochos	8	Schuldig	Mt5:21-22; Mk14:64; 1Ko11:27; Jk2:10
Hamartia	151	Aktieve Doelmissing	Mt1:21; Jh1:29; Hd2.38; Rm5:12; 6:1
Adikia	24	Slechte houding	Lk16:9; Rm1:18; 6:13; 2Tp:10; Jk3:6
Anomos	7	Wetteloosheid	Mt13:41; 24:12; 2Tp:8; 1Tm1:9.
Parabates	7	Overtreding	Rm2:23; 5:14; Gl3:19; Hb9:15
Agnoein	21	Onwetende afgoderij	Hd13:27; Rm2:4
Planao	37	Aktief dwalen	Mt24:5-6; 1Pt2:25; 1Jh1:8; Op12:9; 20:3
Paraptoma	20	Overtreding	Mt6:14; Rm5:15-20; 2Ko5:19; Gl6:1; Ef2:1
Hypokrisis	7	Huichelarij	Gl2:11-21; 1Tm4:2

Zodoende zien we dat 'zonde' alles is wat tegen God is, het is zowel actieve als passieve ongehoorzaamheid jegens God. Zonden hoeven niet altijd openbaar te zijn, ook verborgen zonde zoals nijd, hebzucht en jaloezie noemt de bijbel zonden.

De zonden van de mens
In Romeinen 3:9-18 zegt Paulus dat alle mensen verdoemt zijn, omdat ze gezondigd hebben. Dit geldt zodoende voor alle mensen (Rm3:9). Dat betekent echter niet dat God niet let op onze verantwoordelijkheid die Hij ons gegeven heeft. Zodoende wordt de zonde van de hogepriester Kajafas groter genoemd als de zonde van Pilatus (Jh19:11). Kajafas had namelijk meer kennis van Gods wet als Pilatus.

Ook het Oude Testament maakt een duidelijk verschil tussen aktieve en passieve zonden, voor passieve zonden bestond namelijk nog vergeving door middel van een offer (Lv4:2), maar voor aktieve zonden was dit niet het geval. Voor deze zonden zijn we dan ook zelf verantwoordelijk, en niet onze medemensen of kinderen (Ez18:20). Wel kunnen onze medemensen het medeslachtoffer worden van onze zonden (Nm16:32). Onze persoonlijke zonden kunnen echter vergeven worden, door het offer van de Heer Jezus (Ef1:7). Dit betekent dan ook voor een gelovige, zijn herstel in Gods familie (1Jh1:9).

De oorzaak en het gevolgen van de zonde
Er zijn bepaalde aspecten die de bijbel ons als bron noemt van de zonde. We kunnen hierbij denken aan: de duivel, de wereld, het hart.

De zonden die we doen zorgen ervoor dat we eeuwig verloren gaan (Mt18:11; Lk15:4,8,24). Ze kan echter ook nu al ziekte veroorzaken (Mt8:17; Jh5:14; 9:3), en hebben hun nevenwerkingen op onze omgeving (Lk15:20; 20:46-47). Zodoende kommen we tot de volgende conclusie:

Het gevolg van zonde voor de ongelovige

• De ongelovige die zonde zondevergeving sterft, wordt voor eeuwig in de vuurzee geworpen (Op20:15).

Het gevolg van de zonde voor de gelovige

• De gelovige verliest het gemeenschap met God (1Jh1:3,6-7)
• De gelovige verliest zijn vreugde (Jh15:11; Gl5:22),
• De gelovige wandelt in de duisternis (1Jh1:6; 2:10),
• De gelovige verliest de vreugde aan het gebed (1Jp:19-22)

De gelovige die in de zonde leeft

• God tuchtigt hem (Hb12:5-11; 1Ko11:30),
• Hij kan worden uitgesloten in de plaatselijke gemeente (Mt18:17; 1Ko5),
• Soms kan het zelfs voorkomen dat hij als straf sterft (1Ko11:30; 1Jh5:16).

Het geneesmiddel voor de zonde
We hoeven echter niet meer in de zonde te blijven, God heeft ons een geneesmiddel gegeven. Namelijk de Heer Jezus Christus. Zodat ieder die in Hem gelooft niet verloren gaat, maar eeuwig leven heeft.

De christen en zijn zonden
De christen hoeft niet meer te zondigen, want hij is geen slaaf meer van de zonde, maar een vrij burger in de heilige Geest. Dit betekent dan natuurlijk ook meteen, dat de christen de wil van God kan doen en zich helemaal God kan onderwerpen. Toch bestaan er voor de christenen genoeg vijanden die hem dit doel aanzienlijk moeilijker maken. Deze drie zijn: de wereld, het vlees en de satan.

De wereld
Hiermee bedoeld de bijbel niet de schepping, maar ze bedoeld hiermee het systeem, de geestelijke machten achter de overheden, waarvan de duivel de overste is.

Als christenen kunnen we ons echter hiertegen verdedigen door het geloof (1Jh5:4-5), de wapenrusting van God aan te doen (Ef6:13-18), de gedachten van de satan te doorschouwen (2Ko2:11), nuchterheid en waakzaamheid (1Pt5:8).

Het vlees
Het vlees is het zondige principe in ons, sommige noemen het dan ook 'onze zondige natuur'.

We kunnen dit vlees alleen overwinnen als we in het geloof wandelen, dat wij met Christus gestorven zijn aan het kruis (Gl5:24), en nu door de Geest wandelen (Gl5:16).

De duivel
Over de satan heb ik al uitvoerig gesproken in het hoofdstuk Angelologie. Tegen de duivel hoeven we echter niet te vechten, want hij heeft al verloren (1Jp:4; Jd1:9). We moeten de duivel echter weerstaan door middel van de geestelijke wapenuitrusting (Ef6:12).

God heeft ons echter Zijn Woord, de voorbede van Christus, het bezit door de heilige Geest gegeven om een goede wandel te wandelen.

Wat gebeurt er als een christen zondigt
Als een christen zondigt, verliest hij niet het eeuwig leven, maar wel de relatie met God. Daarom moet hij God dan om vergeving vragen (1Jh1:7).

Het temperament

Temperament is het wezenlijke antwoord van de ziel de invloed van de omgeving.
Dit is een zeer direkt antwoord, die van het feit uitgaat, dat we makkelijk observeren kunnen hoe de omgeving gevoel, intellect en de wil aanspreekt. De uitdrukking temperament richt zich op de medische voorstelling dat het lichaam vier vloeistoffen oftwel sappen bevat. Namelijk: Bloed (sanguis), Cholos (gele gal), Melancholos (zwarte gal) en Flegma (Slijm).

Hierdoor onderscheiden we de vier temperamenten (hoewel de theorie van de sappen natuurlijk fout is):

• Sauguinisch = volbloed, warm, levendig
• Melancholisch = donker, duister
• Cholerisch = heet, heftig
• Flegmatisch = koel, langzaam, traag

De absoluten hoeveelheid temperamentsoorten laat zich niet meten. Ook worden de bovenstaande vier soorten nooit puur aangetroffen in één persoon. Iedere persoon heeft een menging van de bovenstaande vier temperamenten. Er bestaat dus geen rein temperament-mens.

Het Sanguinische temperament

Algemene schets

Bij het sanguinische temperament hebben de gevoelens de overhand. Bepaalde indrukken van buitenaf bewegen de sanguiniker zeer snel, maar ze bewegen hem er niet toe om zich met deze indrukwekende aspecten bezich te houden. Dit betekent echter niet dat de sanguiniker zeer rustig en stil is. Terwijl bepaalde indrukken andere temperamenten tot bepaalde handelingen en overleggingen verleiden, geven ze de sanguiniker een goede sfeer, die voor hem belangrijk is.

De gevoelens van een sanguiniker zijn makkelijk te wekken. Een zonnenstraal, een vlinder, een klein bloemetje is al genoeg om hem vrolijk en gelukkig te maken. De sanguiniker is onbevangen en direkt. Hij is een groot kind, en zoals een kind denkt hij luidt. Zijn woorden komen snel en makkelijk. Het sanguinische temperament wint ons door zijn bijzondere liefdevolle soort. Als een snguiniker in de groep is, wordt het zelden vervelend.

Voordelen van een sanguinisch temperament

• De sanguiniker heeft de van God gegeven gave om in het huidige te leven.
• De sanguiniker kan zich gemakkelijk in de gedachtes van anderen verzetten.
• De sanguiniker is fijn gevoelig en medevoelend
• De sanguiniker heeft de bekwaamheid om een vol leven te leven. Hij voelt, hoort en merkt meer als anderen. Hij heeft een scherp oog voor vorm en kleur, natuur en kunst, voor mensen, dieren en planten, voor grote en kleine dingen.

Nadelen van een sanguinisch temperament

• De sanguiniker is meer of weiniger wisselvallig en oppervlakkig.
• Zoals de vlinder van de ene boom naar de andere vliegt, zo zweeft de licht beinvloedbare geest van de sanguiniker van de ene sensatie naar de andere. Hij heeft vreugde aan alles, zo lang als het duurt. Maar als nieuwe indrukken de anderen verdreven hebben, is hij met deze klaar. Uit het oog, uit het hart, dit spreekwoord beschrijft de natuur van de sanguiniker.
• Ook in zijn werk toont de sanguiniker deze wisselvalligheid. Geen ander temperament heeft zoveel half uitgevoerde werken op het bureau liggen als de sanguinisch.
• Zonder bijbedoeling vergeet hij zijn beloftes en plichten. Hij verspreekt links en rechts veel en is ook op dat moment vast besloten om het ook uit te voeren. Maar kort daarna is hij het weer vergeten.

Het sanguinisch temperament en het geloof

• Voor de sanguiniker is geestelijke opwekking makkelijk.
• Hem raakt vooral in het Woord Gods datgeen, wat het gevoel aanspreekt: Gods liefde tot de mensen , vreselijke gevolgen en de straf van de zonde en vooral het lijden en sterven van Christus.
• In Lukas 9.57-62 vinden we Christus die een Sanguinker probeert te helpen. We zien zijn ijver, maar tegelijkertijd ook de vreze voor het eindresultaat. Jezus helpt hem, doordat Hij hem dwingt, te kiezen.
• Het is makkelijk voor de sanguiniker om bij de religieuze samenkomsten een christen te zijn. Zingen, Muziek, een oprecht getuigenis, een ontroerend verhaal bewegen hem al snel in tranen. Hij doet mee met zijn hele hart enzijn hele ziel. Maar thuis in het dagelijkse leven, heeft hij er grote moeite mee. Voor hem is het dagelijkse leven moeilijker als voor ieder ander temperament. Hij is van nature uit ongelukkig en wisselvallig, en wordt snel door de omgeving beinvloed eveneens vindt hij het moeilijk om door gebed en bijbellezen met God in contact te blijven.
• De sanguiniker toont bij zijn spreken en prediken uitermate goede gaves. Hij heeft een rijk gevoelsleven en beheerst de taal en spreekt uit het hart. Maar al snel ontdekt hij zijn talent en brengen hem wisselvalligheid en het verlangen naar afwisseling in de verzoeking om te
• Niemand heeft meer zelfbeproeving nodig dan de sanguiniker.
• Laat ons een Petrus beschouwen, tussen de apostelen is hij duidelijk een sanguiniker. En met welke herderlijke zorg ontmoet de Heer hem nu. Hij begeleid Petrus naar zijn zelfsbeproeving. En welke groot voordeel heeft Petrus hierdoor, Als we zijn eerste brief lezen, ontdekken we duidelijk dat hier iemand iets schrijft, die iets geleerd heeft. Hij heeft geleerd om op zichzelf te letten en daardoor in een heilige wijsheid te wandelen. In deze situatie is vooral hoofdstuk 5 van de eerste brief van Petrus zeer belangrijk. De apostel die deze brief schreef was waarachtig nuchter en waakzaam geworden.

Het Melancholische temperament

Algemene Schets
Veel wat van buitenaf naar de melanchoniker toe komt, interreseert hem niet. Maar van de andere kant bestaan er bepaalde aspecten die de melancholiker diepe indrukken maken. De melancholiker vergelijkt alles wat hij beleefd met het beeld in zijn voorstelling, waarbij hij het steeds vergelijkt met de perfecte vorm. Alles wordt aan hand van het ideaal wat hij in zijn idee heeft, beoordeeld. De Melacholiker interreseert zich weinig voor de huidige toestand. Het lijkt hem moeilijk en bedrukt hem. Zo ver als hij kan probeert hij de huidige toestand te ontvluchten in zijn droomstoestand.

Voordelen van het melancholische temperament

• De melancholiker heeft een rijke, sensibele natuur. Hij voelt niet alles de fijnheden, maar ook de diepten. Daarom zijn de melanchonikers meestal kunstenaars.
• Hij is diep en grondig in alles. Alles wat hij in handen neemt, doet hij goed.
• Hij kent zijn eigen grenzen. De Melanchoiker probeert niet veel, maar dat wat hij uitvoert, dat doet hij ook goed tot aan het einde.
• Hij is trouw. De melancholiker heeft niet veel vriendschappen, maar de vriendschappen die hij heeft, onderhoudt hij ook.
• Terwijl de sanguiniker door iedere nieuwe indruk afgeleid wordt, zdat hij zijn oude vreugde makkelijk vergeet, begraft de melancholiker zijn vriendschappen in de bodem van zijn ziel.
• Hij is betrouwbaar, hij geeft en voert zijn belofte ook uit en vergeet het zelden.
• Je kunt het verschil tussen een melancholiker en een sanguiniker al vaststellen, als je ze observeertbij het koffer-pakken.

Nadelen van het melancholische temperament

• De melancholiker is heel vaak met zichzelf bezig.
• De melancholiker is zeer gevoelig. Om dat de melancholiker steeds de neiging heeft om alles op zichzelf te betrekken, is de melancholike snel beledigd en komen vragen in hem op zoals: Hoezo heeft hij dt gezegd ? Wat bedoelde hij daarmee ? Ook legt hij vaak woorden en daden anders uit, omdat hij zich vaak overschat voelt, hij legt het steeds zo uit, als was het op hem gemunt.
• Als gevolg van het bovenstaande, kan de melancholiker maar moeilijk vergeven.
• Ook is de melancholiker zeer terughoudend en zwijgzaam.
• Eveneens is hij zeer pessimistisch
• Zijn scherp oog voor de fouten van anderen laat hem op de mensen zien, hij wordt daardoor snel hoogmoedig. De eigen fouten kan hij moeilijk ontdekken.
• Zijn nadenken en dagdromen houden hem van het eigenlijke leven af.
• Zelden beheerst de melancholiker de sfeer in de samenkomst.
• De melancholiker is meer een meeloper als een leider.
• Omdat de melancholiker vaak in het verleden of de toekomst leeft, ontgaat hem de eingelijke situatie.
• Veel mannen blijven single, omdat ze melancholiker zijn. Ze menen natuurlijk zelf dat ze melancholiker zijn omdat ze single zijn, maar eigenlijk is het andersom goed.
• Vaak voelt de melankoliker zich vaak geroepen tot een moeilijke zware leefomstandigheid.

Het melancholische temperament en het geloof

• De melancholiker heft vaak het verlangen om zich in moeilijke bijbelplaatsen te verdiepen. Daardoor mist hij de ‘makkelijke' uitspraken van de bijbel over zonde en genade en wordt vaak zijn geestelijk leven verzwakt.
• De melanchoiliker is vaak onzichtbare zonde bijzonder onreinheid en hoogmoed, haat en wraak uitgeleverd.
• Als prediker mist de melancholiker de opwekkende oorsprong, zoals de sanguliker dat wel van nature uit heeft. Maar daarom neemt hij de hoorders mee in de diepten van zijn gedachten en de zuiverheid van zijn spreken.
• De melancholiker is een echt Maria-Type naar binne ngericht, streefzaam en beschouwend. Geen beleefd het ‘verborgene leven in God; rijker als hij en geen andere heeft een groter begrip daarvoor als hijzelf.
• Ook heeft de melancholiker een bijzonder vaardigheid voor zielsanalyse.
• Als voorbeeld in de schrift kunnen we wijzen op Johannes de apostel. Hij is een melancholiker onder de discipelen; en we zien dat ook aan zijn geschriften. Hij houdt zich niet bezich met kleine bezigheden maar met grote fundamentele waarheden. Christus het leven, Het licht van de wereld, Christus de waarheid, de lioefde Gods die vlees werd. Dat zijn zijn gedachten, zie hem bezighouden.
• Maar Johannes de melancholiker was de discipel die ze Heer liefhad. Dit feit mag een troost zijn voor alle melancholiker.

Het Cholerische Temperament

Algemene Schets
De choleriker is vaak bezig en praktisch, voor hem is het leven werk en bezigheid.

Voordelen van een cholerisch Temperament

• Wat hij zich voorneemt, voert hij ook uit en heeft hij volledig onder controlle.
• Gevaren trekken hem aan, hij is een echte avonturier.
• Hindernissen bewerken bij hem dat hij nog meer nadenkt en meer lust krijgt.

Nadelen van een cholerisch temperament

• Hij kan zich moeielijk in de situatie van anderen verzetten
• Zijn natuur is zeer ruw, hij is vaak dikkoppig, en de tedere en gevoelsvolle kanten ontbreken aan zijn leven.
• Hij kan zich moeilijk verontschuldigen.
• Hij is vaak eigenzinnig en ontoegevend.
• Dee Cholerikr wordt vaak hoogmoedig omdat hij zijn doelen bijna altijd bereikt, dan denkt hij dat zijn plannen beter zijn dan die van anderen.
• In zijn dorst naar bezigheid dwingt hij anderen, om naar zijn wensen te handelen.
• Andere mensen gebruikt hij vaak als werktuig voor zich en zijn plannen. Hij interresseert zich zolang voor hun, totdat ze hem niet meer van nut zijn.
• Als de Choleriker op slechte wegen komt, valt hij zeer diep.
• Voor iets of iemand buiten zijn plannen heeft hij geen tijd of interesse.

Het cholerische temperament en het geloof

• De choleriker hoort bij de mensen die zeer moeilijk met religie te bereiken zijn.
• Hij ziethet kerkbezoek als een tijdsverspilling.
• De dagelijkse goede daden van een christen geven een diepe indruk in hem.
• Als hij begrijpt wat bekring wil zeggen, maakt hij onmiddellijk een omkeer met zijn oude zonden en gevaren.
• Als je het hem niet veroorloofd om in een kring mee te werken, breng je hem ertoe om buiten de kring te werken.
• Paulus is een voorbeeld van een choleriker in de bijbel.

Het Flegmatische temperament

Algemene schets
De flegmatiker is niet van de omgeving afhankelijk. Hij wordt nooit verrast, voelt zich nooit overrompel.

Sterke kanten van de flegmatiker

• De flegmatiker is goedmoedig, men kan goed met hem uit de voeten komen.
• Hij wenst zich zo weinig mogelijk opwinding en lawaai als mogelijk en kan niet begrijpen, waarom de mensen zo druk bezig zijn om iets.
• Hij is gevoelvol, behaaglijk en grappig. Ja, niemand kan grappiger zijn als hij.
• Heel zelden lacht hij over zijn eigen grappen.
• Hij is rustig en betrouwbaar.
• De flegmatiker blijft rustig en bekijkt alles zoirgvuldig, voordat hij handeld.
• Hij is bereid om een keuze te maken en deze dan ook in de daad om te zetten, maar hij doet dat niet direct. Normaal moet hij eerst van anderen gepushed worden. Maar als hij dan eenmaal bezig is, dan toont hij hoe bekwaam hij kan zijn.
• Hij heeft de wil om ietsw van zijn leven te maken en heeft er geen pkezier aan om tijd te verkwisten.
• Wie hem om raad vraagt vindt een open oor, maar je moet hem eerst vragen.

Zwakheden van het flegmatische temperament

• Niets verrast hem, niets beweegt hem, tot verbazing. Hij blijft de rustige kalme toeschouwer.
• De flegmatiker is luier als de anderen.
• Hij is ertope geneigt om zijn niveau te verlagen.
• Hij is hoogmoedig

Het flegmatische temperament en het geloof

• Je kunt niet makkelijk met hem over het christelijke geloof praten.
• Hij heeft er angst voor om over iets te praten, dat zijn geweten onrustig maakt.
• Als je probeert met hem over religie te praten zul je merken hoe geschikt hij het thema probeert te wisselen.
• Hij wil liever een rustige niet opvallende christen zijn, want anders moet hij getuigenis geven aan zijn medemensen.
• Zijn vredelijk harmonisch wezen makt hem bijzonder geschikt om met mensen om te gaan.
• Waarschijnlijk zal hij zich ook niet als christen anders verhouden, omdat hij niet begint om zijn wil te trainen. Voor hem geldt in het bijzonder (1Ko9:27).