Welkom gast Zoeken | Registreer als gebruiker | Inloggen  
http://www.inchristus.nl
Home  |  Verslagen  |  Artikelen  |  Gastenboek  |  ACI Gids  |  Bijbel  |  FAQ  |  Overige
Leden online
 23 gasten
Laatste artikelen
Klein maar fijn
Wie zijn ogen sluit voor het gejammer van de arme zal ooit zelf om hulp schreeuwen en geen antwoord krijgen.
-- de Bijbel --
De woestijn; in gelijkenissen
Auteur:André
Geplaatst op:08-06-2004
Gelezen:6939 keer

[ 1   2   3   4   5    ]
[ Vorige | Volgende ]

Pagina 1 / 5

De woestijn; in gelijkenissen

Het leven als christen valt niet altijd mee.

Er wordt zo vaak gezegd, dat zodra je in Jezus gaat geloven, je gevuld wordt met blijdschap en kracht van boven. Dat je alle moeilijkheden aankan. En dat is ook zo. Maar denk niet dat het leven er makkelijker op wordt, op het moment dat je voor Jezus kiest. Denk niet dat je altijd maar vrolijke en blije tijden zult beleven, vanaf het moment van je bekering. Want dat is absoluut niet zo.

Willen we echt Jezus volgen, dan valt het leven niet altijd mee.

We moeten dan veel moeilijkheden overwinnen. Het kost ons veel strijd. Strijd vooral met ons eigen vlees, met onze eigen wil. Die moeten we afleggen, als we Hem willen volgen. Die strijd met ons eigen vlees, wat symbool staat voor ons ongeloof is het zwaarst van allemaal. Als we continue vol zouden zijn van geloof, dan gingen we ons inderdaad blijer voelen. Maar dat gebeurt niet. Want we hebben strijd met ons vlees, ons ongeloof, onze onwil Hem te volgen. Wij stellen onze eigen wil nog te vaak boven die van Hem. En dat weten we. En daar werken we aan. Maar dat valt niet mee. En dat verandert zeker niet van de ene op de andere dag.

En het leven zelf is niet zo makkelijk, zit vol met teleurstellingen. We lijken niet vooruit te komen, we lijken geestelijk ‘droog' te staan.

Dat noemen we de ‘geestelijke woestijn' .

Wij hebben een lange weg te gaan door die woestijn.

Lucas 9 vers 23-27:

Hij zeide tot allen: Indien iemand achter Mij wil komen, die verloochene zichzelf en neme dagelijks zijn kruis op en volge Mij.

Vrijheid te kiezen.

Jezus laat ons de vrijheid om zelf te kiezen . We mogen nee zeggen. Niemand verplicht ons tot iets. Ook Jezus niet. Maar we zijn wel zelf verantwoordelijk voor onze keuze . En voor de gevolgen daarvan.

In ons christen-zijn leren we met de tijd echter dat het wijzer is de keuze maken niet te kiezen . Want dan zouden we teveel ons vlees kunnen dienen. Zoeken we het meer om ons eigen verlangen te behagen, dan dat van Hem. In plaats van zelf te kiezen, is het wijzer om Hem te volgen .

Maar Jezus laat ons de keuze. Indien betekent hier ook nadrukkelijk als.

Als iemand achter Mij wil komen, ….

Maar we mogen wel weten dat Hij ons, de beste weg die we nemen kunnen, tonen zal, als wij ons tot Hem richten en naar Hem luisteren.

We moeten dagelijks ons kruis op ons nemen, als we Hem wil volgen. We moeten dagelijks sterven aan ons eigen vlees. We moeten sterven aan ons ongeloof en onze onwil. En die weg is door de woestijn.

Met in de Bijbel Israël als voorbeeld gesteld.

Maar voor Israël is dat makkelijk praten. Daar is woestijn genoeg. Wij hebben geen woestijn. Althans, wij leven niet letterlijk in een woestijn. Wij leven in luxe. Je kunt je afvragen, waar je beter mee af bent.

Mattheus 16: “Toen zei Jezus tot Zijn discipelen: Indien iemand achter Mij wil komen, die verloochene zichzelf, en neme zijn kruis op en volge Mij. Want ieder, die zijn leven wil behouden, die zal het verliezen. Maar ieder die zijn leven verloren heeft om Mijnentwil, die zal het vinden. Want wat zou het een mens baten, als hij de gehele wereld won, maar schade leed aan zijn ziel? Of wat zal een mens geven in ruil voor zijn leven? Want de Zoon des mensen zal komen in de heerlijkheid Zijns Vaders, met Zijn engelen, en dan zal Hij een ieder vergelden naar zijn daden. Voorwaar, Ik zeg u (nog steeds tegen zijn discipelen): Er zijn sommigen onder degenen, die hier staan, die de dood voorzeker niet zullen smaken, voordat zij de Zoon des mensen hebben zien komen in Zijn koninklijke waardigheid”.

Jezus vraagt hier aan ons of de dood ons smaakt. Hiermee doelend op de dood van ons vlees. Want we moeten weten, dat hoe meer wij dood zijn aan het vlees, des te meer Zijn leven in ons tot uiting komt.

Woestijn is dan ook symbolisch en geestelijk bedoeld. Helpt ons op weg naar de dood.  

Waar staat woestijn dan voor? Wat gebeurt er LETTERLIJK in een woestijn?

  • Groei: Het is er droog en dor, en er wil weinig groeien. En ons zelfvertrouwen helemaal al niet. Er staat praktisch geen wind. En als er wind staat, dan is het vaak storm. zandstorm.
  • Lijden: Het is afzien. Want het is er snikheet. Je wordt er vanzelf chagrijnig. Gaat anderen afkatten.
  • Uitputting: Overdag is het te heet, zelfs de dieren die er leven, houden zich dan schuil, en 's nachts is het er koud. Zulke temperatuurverschillen zijn voor mensen moeilijk vol te houden.
  • Verlaten: Een woestijn is op het eerste oog verlaten. Op wat schorpioenen en reptielen e.d. na. (dieren die vaak als symbool voor dood worden gebruikt). In ieder geval vertoeven hier geen mensen voor hun lol, om ons gezelschap te houden. En als er dan al mensen in je buurt zijn, dan zijn ze, door de uitputtende omstandigheden, niet echt vrolijk gezelschap.
  • Bedrog: Ons verstand kan niet meer goed functioneren en we hebben ook last van gezichtsbedrog. We denken van alles te zien, zoals oases, terwijl er niets is dan zand. Fata morgana's bedriegen ons en putten ons nog verder uit.
  • Verleiding: Door dorst kunnen we in verleiding komen om teveel te drinken, en er dus niet zuinig genoeg mee om te gaan.
  • Trots: Trots hebben we niet meer. We hebben totaal geen vertrouwen meer in eigen kunnen. Voelen ons ellendig. Trots heeft plaatsgemaakt voor zelfmedelijden.
  • Gebrek: Gebrek genoeg. Gebrek aan drinken, gebrek aan eten, gebrek aan koelte, gebrek aan schaduw, gebrek aan plezier, gebrek aan persoonlijk contact, gebrek aan motivatie, gebrek aan doorzettingsvermogen, gebrek aan kracht, gebrek aan geestelijk denken.
  • Kwijtgeraakt: We zijn de weg kwijt geraakt. En dat is heel makkelijk in de woestijn. Alles lijkt op elkaar. We lopen rondjes. We komen maar niet vooruit. Dit maakt ons alleen nog maar kwaaier en nog meer gefrustreerd. Maar behalve de weg, raken we ook steeds meer ons verstand kwijt. Door de hitte, door de kou, door de vermoeidheid, door de dorst. Altijd maar die verschrikkelijke dorst. Onder zulke omstandigheden ga je steeds meer aan de eerste levensbehoefte denken. Je kunt bijna nergens anders meer aan denken. Het wordt een obsessie. En hierdoor ben je niet meer in staat om nog helder na te denken.
  • Leegte: We voelen leegte in ons hart en in onze geest.
  • Ontmoediging: Ontmoedigd door de omstandigheden, zien we het niet meer zitten. Zien niets als zand en problemen. Zijn we verdwaald. Zien we geen uitweg meer. En we geven het op.
  • Resultaat: Als we opgeven is het resultaat de dood. We hebben het niet gehaald. Zo zien wij mensen de woestijn. Zo zien wij vaak ook de geestelijke woestijn. Wij hebben eigenlijk helemaal geen zin om de woestijn in te gaan. Wij denken dat we het via een andere weg, bij voorkeur onze eigen weg, wel kunnen redden. Groei: In ons geloof zijn we niet of niet genoeg gegroeid. Want we zijn nog veel te onzeker, durven God nog steeds niet te vertrouwen.
  • Lijden: Ja dat kennen we. We weten dat we in het volgen van Jezus moeten lijden. We vinden het christelijk leven zwaar. Vergeten dat we moeten lijden, omdat Hij ook leed. We vergeten dat de haat van de wereld niet tegen ons, maar eigenlijk tegen Hem gericht is. We worden beproefd. En we vinden vaak dat we teveel beproefd worden. Dat we dit niet aankunnen. We vinden dat God teveel van ons verlangt. Lijden kennen we vooral in de vorm van zelfmedelijden. In plaats van voorbeeld voor anderen, hoe we dat met Hem dragen, vinden we ons zelf maar zielig.
  • Uitputting: We balen er van dat wij ons altijd helemaal moeten geven. Hard moeten werken, terwijl anderen rustig aan doen, en de kantjes ervanaf lopen. Het is onrechtvaardig. Van ons wordt wel verwacht dat we hard werken. Omdat ze weten dat christenen geen commentaar (mogen)geven. Christenen vaak geen nee durven te zeggen. We voelen ons misbruikt door de wereld, als slaven.
  • Verlaten: Iedereen verklaart ons voor gek. Onze familie en onze vrienden laten ons zitten en lachen ons uit. Mensen maken ons beloften, maar laten ons in de steek.
  • Bedrog: We worden bedrogen. En van onze goedheid wordt misbruik gemaakt. Maar ook onze eigen ogen bedriegen ons. We zien niet meer helder. We zien fata morgana's. We zien dingen die er niet zijn. Onze kijk op dingen is geen reeële waarneming. We kunnen ook onze eigen ogen niet geloven, want we zien niet helder. Dus we kunnen niet geloven wat we zien.
Pagina 1 / 5

[ 1   2   3   4   5    ]
[ Vorige | Volgende ]

(c) 1997 - 2017 Algemeen Christelijke Informatie
Niets van deze website mag worden gekopieerd zonder voorafgaande toestemming van ACI.