De derde tempel

Stop de ontheiliging van de Tempelberg door de palestijnen, teken NU de petitie aangeboden door the Temple Institute uit Jeruzalem

Teken de petitie

Dit verslag is geschreven naar aanleiding van de website van the Temple Institute

Zacharia 1:16 Ik keer in erbarming tot Jeruzalem weder; Mijn huis zal daarin gebouwd worden, luidt het woord van de Here der Heerscharen…..

Het Joodse volk heeft de Tempel nooit vergeten in de bijna 2000 jaar van verstrooiing. Nooit lieten zij, waar zij ook woonden, de hoop varen en staakten zij hun gebeden voor zijn heroprichting en de herleving van alle oude gebruiken.. In de extra dienst voor de feestdagen de "Musaph" wordt aldus tot God gesmeekt;

Herbouw Uw huis als in den beginne, en vestig Uw Heiligdom op zijn plaats; toon ons zijn herbouw en laat ons ons verheugen in zijn herstel.

Herinneringen aan de verwoesting van de Tempel worden overal in de Joodse gewoonten levendig gehouden. Er is veel discussie over de vraag of de ‘Derde Tempel’ er echt komt of dat dit als een geestelijk iets gezien moet worden. Het feit echter dat Jezus de tempelrituelen doet laten ophouden in de laatste dagen, betekent dat deze eerst opnieuw moeten worden hervat. Dat vereist dat er een nieuwe Heilige plaats wordt gebouwd en een volledig offersysteem wordt heringevoerd. En aangezien alleen een gewijde Tempel ontwijd ( antichrist) kan worden, maakt duidelijk dat de Tempel niet alleen herbouwd moet worden, maar dat ook de priesters er weer dienst zullen doen.

Reeds in Exodus wordt beschreven dat de Israëlieten de opdracht krijgen een heiligdom voor God te maken.

Exodus 25:8-9 En zij zullen Mij een heiligdom maken, en Ik zal in hun midden wonen. Gij zult het maken overeenkomstig alles wat Ik u toon, het model van de tabernakel en het model van al zijn gerei.

Zeven hoofdstukken van Exodus zijn gewijd aan de gedetailleerde instructies die God geeft voor de bouw, de inrichting en de eredienst. De Levieten waren degenen die door God waren uitverkoren het priesterambt te vervullen. Exodus en Leviticus beschrijven heel nauwkeurig het luisterrijke ceremonieel waarmee Aäron en zijn vier zonen werden gewijd tot de eerste priesters.

De Tempel van Salomo

De wens om een echt "Huis" voor de Here te mogen bouwen kwam van David nadat hij de "Ark van het Verbond" uit het huis van Abinadab in Kirjath Jearim had overgebracht naar Jeruzalem, de nieuwe hoofdstad. In 2 Samuël 24:18-25 staat de aankoop door koning David van de dorsvloer van de Jebusiet Arauna en ook de reden, waarom hij deze dorsvloer kocht. Hij wilde daarop een altaar voor de Here bouwen om een offer te kunnen brengen "opdat de plaag van het volk mocht ophouden". In 1 Kronieken 21 is dezelfde geschiedenis opgetekend, alleen wordt daar de eigenaar van de dorsvloer de Jebusiet Ornan genoemd. Deze dorsvloer was de berg Moria. Moria was al lang een heilige berg voordat er een Tempel werd gebouwd. Volgens de traditie was dit ook de plaats waar Kaïn en Abel hun offers brachten en waar Noach God dankte voor zijn redding en waar Abraham zich gereed maakte Izaäk te offeren.

In 1 Kronieken wordt beschreven dat David voor zijn dood de bouwplannen voor de Tempel had laten maken en alle benodigde materialen daarvoor bijeen had gebracht. Hij had zelfs de dienst van de priesters in de toekomstige Tempel georganiseerd. Maar de eer om een huis voor de Here te bouwen viel niet aan hem omdat hij een krijgsman was en veel bloed voor Gods aangezicht had vergoten. Het was Salomo, zijn zoon die het huis voor de Here mocht bouwen.

2 Kronieken 3-1 Toen begon Salomo met de bouw van de tempel te Jeruzalem op de berg Moria, waar de Here aan zijn vader David verschenen was; op de plaats die David daarvoor had bestemd, op de dorsvloer van de Jebusiet Ornan.

Aan de bouw van Salomo’s Tempel werd binnen vier jaar na diens troonbestijging begonnen en werd in zeven jaar voltooid. In 2 Kronieken 2:2 staat dat Salomo 70.000 lastdragers aanwees en 80.000 steenhouwers in het gebergte. De hele ploeg stond onder leiding van 3600 opzichters. Ondanks dit enorme leger aan arbeiders werd er geen geluid gehoort.

1 Koningen 6:7 Toen het huis gebouwd werd, werd het opgetrokken van steen, afgewerkt aan de groeve, en geen hamer of beitel of enig ijzeren gereedschap werd gehoord bij het bouwen van het huis.

Buitenbijbelse overleveringen vertellen dat gedurende de bouwperiode geen arbeider ziek werd of stierf en dat geen enkel werktuig tekenen van slijtage vertoonde. Ten tijde van Salomo nam de Tempel de rol over van de Tabernakel als speciale woonplaats van God. God, die de zon aan de hemel had geplaatst, had gezegd in donkerheid te willen wonen. (1 Koningen 8:12). Deze duisternis was het "Heilige der Heiligen" in het binnenste van de Tempel, een kubusvormige ruimte met zijden van ongeveer 10 meter. De Bijbel gebruikt verschillende aanduidingen: binnenste heiligdom; allerheiligste; orakel; schrijn, of in het Hebreeuws "Devir". In Salomo’s Tempel was het omgeven door de dichte voorhangen van de oude tabernakel in een vertrek met olijfhouten deuren. Geen vreemdeling noch Israëliet, geen Leviet of gewone priester mocht ooit een blik werpen in deze donkere kamer waarvan de wanden met goud waren bedekt. Hier rustte de Ark van het Verbond, dit was de plaats die duidelijk het centrum vormde van Gods aanwezigheid.

Slechts eenmaal per jaar op "Grote Verzoendag" mocht een mens, de hogepriester hier binnentreden om van God vergiffenis voor het volk te verkrijgen. Na de inwijding van de Tempel volgt er een ernstige waarschuwing aan Salomo en het volk van Israël. Zij dienden Gods verordeningen en inzettingen goed in acht te nemen. Zo niet, dan zou de Tempel worden verwoest en het volk uit het land verdreven en een spotrede onder alle volken worden.

2 Kronieken 7:19-20 Maar indien gij u afkeert en mijn inzettingen en verordeningen die Ik u voorgehouden heb, verlaat, andere goden gaat dienen en u voor hen nederbuigt, dan zal Ik hen uitrukken uit mijn land dat Ik hun gegeven heb.

Reeds in Leviticus staat wat er zou gebeuren als Israël Gods geboden niet zou houden, Gods inzettingen versmaadde en Zijn verbond verbrak.

Leviticus 26:31 Uw steden zal Ik tot een puinhoop maken en uw heiligdommen verwoesten en Ik wil niet meer uw liefelijke reuk ruiken.

Als Israël Gods geboden niet onderhoudt, dan worden het land en de Tempel verwoest. Dat was precies wat er gebeurde! Zowel Salomo, als het volk begonnen in toenemende mate de afgoden van andere volken te dienen. Koning Achaz van Juda deed het volk zo zondigen dat hij zelfs het tempelgerei kapot liet slaan. Manasse veranderde de Tempel zelfs in een heidens heiligdom. De profeet Ezechiël zag dat de oudsten van Israël heidense rituelen uitvoerden en zich voor de Zon bogen. Tenslotte werd eerst het Tienstammenrijk Israël en daarna ook het Tweestammenrijk Juda verwoest. Het volk werd weggevoerd uit zijn land en de Tempel werd verwoest, zoals God had gedreigd. Nadat de troepen van Nebukadnessar de Tempel in 597 vC al eens hadden geplunderd, werd de stad Jeruzalem tien jaar later opnieuw belegerd vanwege de betrokkenheid van Sedekia bij de samenzwering tegen de Babyloniërs. De waarschuwingen van de profeet Jeremia tegen de naderende ondergang van Jeruzalem werd door de bevolking volledig in de wind geslagen. Jeruzalem werd anderhalf jaar lang door de legers van Babylonië belegerd. Toen op het laatst de inwoners van honger dreigde om te komen, kon de vijand in het jaar 587 vC en bres in de stadmuur slaan en binnentrekken. De overgebleven inwoners liet Nebukadnessar naar Babylon deporteren en zijn troepen begonnen met de systematische verwoesting van de stad en de Tempel.

De Tweede Tempel

Enkele jaren na de terugkeer van de joden uit de Babylonische ballingschap werden de eerste funderingen gelegd voor de bouw van de Tweede Tempel. In het tweede jaar van Darius werd onder leiding van Zerubabbel de Tempel weer herbouwd naar het model van Salomo’s Tempel. Zerubabbel was door de Perzen aangesteld als landvoogd van Juda na de terugkeer uit de ballingschap. Bij het begin van de herbouw bliezen de priesters in hun gewijde gewaden op de "Sjofar" en zongen Levietenkoren dankliederen aan God. Nadat de Tempel in 515 vC was voltooid kon het Joodse volk een nieuw leven beginnen in hun land.

De Tempel werd later door Herodus de Grote (73-4 vC) verfraaid voor eigen eer en om de Joden voor zich te winnen. Hoewel Herodus geen Jood maar een Edomiet (nakomeling van Ezau) was, voelde hij als koning over de Joden, behoefte zijn banden met het jodendom op indrukwekkende wijze te demonstreren. De Tempel die Zerubabbel vijf eeuwen tevoren had laten bouwen was weliswaar zo, n honderd jaar voor de tijd van Herodus opgeknapt, maar was desondanks een bescheiden bouwwerk gebleven. De Tempel van Herodus was in werkelijkheid een verbouwing en uitbreiding van de Tempel van Zerubabbel. Herodus begon zijn bouwactiviteiten in het jaar 19 vC. Hij wilde een einde maken aan de religieuze oppositie en daarbij zijn koningschap luister bijzetten door de herbouw van een Tempel waarin een weelde ten toon werd gespreid die zelfs Salomo zich niet had kunnen voorstellen.

Volgens historische bronnen mochten van Herodus alleen speciaal opgeleide priesters- ongeveer duizend in totaal- aan de bouw van de Tempel werken/ Wat zij deden werd door gordijnen aan onbescheiden blikken onttrokken. De Tempel werd in anderhalf jaar voltooid. De inwijding ging gepaard met grootse plechtigheden waarbij Herodus een brandoffer bracht van 300 ossen. In de daarop volgende jaren werden de rest van het Tempelcomplex verder verfraaid en bebouwd. Zijn verheven pracht vond haar hoogtepunt in 63 nC. Het was één van de grootste en mooiste gebouwencomplexen van de oudheid geworden. Maar net zoals met de Eerste Tempel, kondigden ook de bij de Tweede Tempel verschillende waarschuwingen de verwoesting ervan aan. Al tijdens de kruisiging van Jezus werd het Sanhedrin uit de "Kamer van Gehouwen Stenen" verdreven doordat een aardbeving de toegang had geblokkeerd met rotsblokken van 30 ton.

In het jaar 66, vier jaar voor de verwoesting van de Tempel, zagen mensen in heel het land soldaten en strijdwagens in de lucht die Jeruzalem en de steden van het land omsingelden. Ook Jezus voorspelde de verwoesting.

Matthéüs 24:1-2 En Jezus ging de tempel uit en vertrok. En zijn discipelen kwamen tot Hem om Hem op de gebouwen van de tempel te wijzen. En Hij antwoordde en zeide tot hen, Ziet gij dit alles niet? Voorwaar Ik zeg u, er zal hier geen steen op de andere gelaten worden, die niet zal worden weggebroken.

Jezus sprak alleen over de Tempel zelf en niet over de omringende muren zoals de Klaagmuur.Jezus zei ook niet dat het vernietigen van de Tempel in één keer zou gebeuren want pas in de tijd van Hadrianus zijn de laatste resten met de grond gelijk gemaakt. Slechts drie weken nadat het laatste dierenoffer aan God was gebracht, pakte een Romeinse soldaat een brandend stuk hout en wierp het door een lage gouden deur aan de voorzijde die toegang gaf tot de vertrekken rond het heiligdom. De vlammen laaiden op en legde de Tempel geheel in de as. De ironie wil dat dit op dezelfde dag en maand gebeurde waarop de Babyloniërs meer dan 650 jaar eerder de Tempel van Salomo verwoesten. Generaties lang hebben Joden ervan gedroomd de Tempel weer op te bouwen. Driemaal hebben ze dit geprobeerd maar iedere keer gebeurde er iets waardoor de bouwactiviteiten moesten worden stopgezet. De eerste poging vond plaats tussen 132 en 135 nC, toen de Joodse autoriteiten ten tijde van de ‘Bar Kochba opstand’ begonnen met het treffen van voorbereidingen om opnieuw offers te brengen en het verlangen te uiten om de Tempel te herbouwen. Keizer Hadrianus verbood de Joden echter dit te doen. De tweede poging vond plaats in het jaar 324 nC toen keizer Constantijn volgens Eusebius (Eusebios van Caesarea)- Grieks kerkelijk schrijver en bisschop- toestemming gaf om het huis van God in Jeruzalem te herbouwen.

Terwijl de Joden hiermee waren begonnen, klaagden een groep christenen bij de keizer en overtuigden hem ervan dat de bouw van een Tempel niet in het belang van het christendom was. Dit resulteerde erin dat Constantijn de oren zou laten afsnijden van degenen die poogden de Tempel te bouwen. De derde poging vond plaats toen keizer Julianus de Afvallige hen hiertoe toestemming gaf. Maar ook deze poging mislukte, omdat volgens de meeste bronnen ondergrondse vuren uitbraken die de fundamenten vernietigden voordat de bouwers er zelfs in slaagden vorm te geven aan het gebouw.

Islamitische geschiedenis Tempelplein

De geschiedenis van het islamitische Jeruzalem begon bij de verovering van de stad in 638 nC door Arabische moslims onder leiding van kalief Omar. Hij lijfde Jeruzalem onder de Arabische naam "Al-Qoeds esh Sjarief"( het verheven heiligdom) bij het Arabische rijk in. De Tempelberg wordt in het Arabisch "Haram-esh Sjarief" (het waarachtige heilige) genoemd. Het was kalief Abd-el-Malik die in 691 nC de "Rotskoepel" op de plaats van de Tempel bouwde. Deze kalief had het echter niet slecht voor met de Joden want hij schonk hen de erfrechten voor de bewaring en verzorging van de Tempelberg. De rots waarover de koepel is gebouwd zou volgens de islam de plek zijn waar Mohammed een ontmoeting had met Abraham, Mozes en Jezus. Een latere moslimtraditie zegt dat de rots ook de plaats was waar Abraham voorbereidingen trof om zijn zoon "Ismaël"te offeren. En dit zou ook de plaats zijn van waaruit Mohammed zijn reis naar de hemel begon.

In 1099 werd de Rotskoepel veranderd in een kerk en werd de in 715 nC gebouwde Al-Aksa moskee het hoofdkwartier van de Tempeliers. Na minder dan een eeuw werd in 1187 Jeruzalem opnieuw veroverd door Saladin. Deze gebeurtenis was van grote betekenis voor de moslimwereld en vergrootte haar invloed. De Rotskoepel en de Al-Aksa moskee werden weer veranderd in moskeeën en veel christelijke gebouwen werden voor islamitische doelen gebruikt. Negentien eeuwen lang hebben Joden in de diaspora driemaal per dag gebeden.

Moge het Uw wil zijn Here onze God, God onzer vaderen, dat de Tempel spoedig wordt herbouwd in onze dagen. Daar zullen wij U dienen met ontzag, gelijk in de dagen vanouds, als in aloude tijden.

Even leek het erop dat Israël de Tempelberg weer in bezit had toen generaal Mordechai Gur in 1967 de verovering van de Oude stad aan de Knesseth bekend maakte met de woorden: ,, Har Ha Bait be jadeinoe, de Tempelberg is in onze handen". Maar Minister van Defensie Moshe Dayan zei het volgende:,, Ha Kotel be jadeinoe, de Klaagmuur is in onze handen". Vlak daarna gaf Dayan tot verbazing van velen, w.o. de Arabieren, het gezag van het Tempelplein over aan de Waqf, de hoogste moslimraad. Volgens de islamieten kunnen de Joden de herbouw van de Tempel wel vergeten. Zij geloven dat de berg altijd in handen van de islam zal blijven. Het islamitische geloof schrijft voor dat elk gebied dat zij ooit hebben veroverd voor eeuwig door allah aan hen geschonken is. Dat betekent volgens woordvoerders van "de Waqf" dat er geen discussie mogelijk is over de vraag wie het meeste recht heeft op de Haram-al Sjariff. Allah heeft het aan de moslims gegeven en daarover zullen nooit onderhandelingen meer plaatsvinden:’’ wij zullen onder geen enkele voorwaarde toestaan dat er een nieuwe Tempel voor de Joden wordt gebouwd op onze heilige plaats"aldus een woordvoerder.

Intussen zijn de theologische mythen van de islam uitgegroeid tot een grote historische zwendel. Men verkondigt de ene na de andere leugen over het islamitische recht op de Tempelberg en de argeloze toeschouwer weet niet beter.

De waarheid is dat de ‘kinderen van Israël’ al 1000 jaar vC in Jeruzalem woonden, dat is 1600 jaar voordat de moslims hun intrede in de wereldgeschiedenis deden. Terecht heeft het Joodse volk haar claim op Jeruzalem nooit opgegeven. Het is hun "Eeuwige stad". God heeft hen deze stad gegeven, niet voor bepaalde tijd, maar voor eeuwig. Daarom heeft Israël het volste recht de "Derde Tempel" te bouwen en heeft niemand het recht hen daarvan te weerhouden. Gods Heilige berg wordt nu ontheiligd door de islamitische heiligdommen en het is Gods volk, Joden en christenen verboden om op die plaats te bidden. De islam heeft er een bedehuis voor hun god van gemaakt en dat zal ze nog duur komen te staan.

Vernietiging historische resten

Intussen zijn de Arabieren druk bezig met een omvangrijke vernietiging van historische resten op de Tempelberg. Volgens Israëlische bronnen is men druk doende alle historische Joodse wortels te verwijderen. Een paar jaar geleden gaf Ehud Barak, de toenmalige premier van Israël, de "Waqf" in Jeruzalem, toestemming een nieuwe ingang te maken naar een gebedsruimte onder de Al-Aksa moskee. Barak keurde het verzoek hiertoe goed in de waan gelaten dat het slechts een kleine nooduitgang betrof. Toen men met de aanleg bezig was bleek het te gaan om een toegang van maar liefst 10 meter hoog en 10 meter breed naar een ruimte die bekend staat als de "Stallen van Salomo". Men ontdekte verder dat de Arabieren bezig waren met de aanleg van een grote onderaardse moskee op deze plaats. Bij de aanleg hiervan wordt zelfs gebruik gemaakt van bulldozers. De schade die daarmee aan Israëls oude cultuurgoed wordt aangericht is enorm. Deze activiteiten vinden plaats zonder bouwvergunning en zonder toestemming van de Israëlische autoriteiten.

Het puin wordt buiten de muren van de oude stad op een vuilnisbelt in het Kidrondal gedumpt. Men heeft vastgesteld dat er zich in het puin belangrijke resten bevinden uit de tijd van de eerste en Tweede Tempel. Er is sprake van systematische vernietiging van het bewijsmateriaal dat de Tempelberg tot Israëls cultuurgoed behoort. Toen Israëlische oudheidkundigen de lading van een vrachtwagen met puin wilden onderzoeken, dreigden de vertegenwoordigers van de Waqf een oproer te zullen ontketenen. De Israëlische autoriteiten schrokken hier zo van dat het iedereen werd verboden het afval te onderzoeken. Een aantal Israëlische archeologiestudenten die dat toch deden werden zelfs beschuldigd van diefstal en werd er huiszoeking bij hen gedaan. Zelfs grote betogingen waaraan duizenden Israëli’s deelnamen en door de "Getrouwen van de Tempelberg" ingediende klachten bij het Hof, hadden geen effect. Het Hof weigerde zelfs vonnis te vellen. Men oordeelde dat de graafwerkzaamheden illegaal waren maar het laten stoppen ervan zou mogelijk leiden tot een Arabische opstand waarbij het hele Midden Oosten betrokken zou kunnen raken. Het Hof verwees de zaak daarom terug naar de politiek.

Men ging zelfs zover dat bouwinspecteurs van de Gemeente Jeruzalem door de Israëlische politie werden verhinderd de werkzaamheden van dichtbij te bekijken. De Israëlische autoriteiten vrezen een enorme explosie van geweld als men tegen de sloopwerkzaamheden van de Arabieren zou optreden en daarom laat men hen gewoon hun gang gaan. Waar de Arabische autoriteiten met hun opgravingen waarschijnlijk geen rekening mee gehouden hebben, zijn de als gevaarlijk bekent staande instabiele fundamenten van de Al-Aksa moskee. Zo dreigt inmiddels de zuidelijke muur van de Tempelberg in te storten. Door de rigoureuze sloopwerkzaamheden is de buitenste steunmuur ondermijnd en vertoond daardoor instortingsverschijnselen. De Israëlische autoriteiten hadden er al voor gewaarschuwd dat de opgravingen tot instorting zouden kunnen leiden. Maar Israël’s waarschuwingen zijn niet ter harte genomen want de Waqf is gewoon doorgegaan met de sloopwerkzaamheden. De Israëlische autoriteiten die de zwakke plekken in de Zuidmuur ontdekten boden hulp bij het stutten, maar dit werd door de Waqf afgewezen. Sjeik Ikrima Sabri, de Moefti van Jeruzalem- die hoe meer er aan Joods cultuurgoed verloren gaat, des te vaker roept dat er nooit Joodse Tempel op de Tempelberg gestaan heeft- heeft samen met het Iraanse bewind, gedreigd met een wereldwijde jihad tegen Israël als de boel inderdaad mocht instorten. Zij wijzen Israël als schuldige aan voor de schade die tot dusver is aangericht. Volgens een aantal bouwkundigen bestaat er een groot risico dat bij een eerstvolgende aardbeving het hele zaakje instort.

Getrouwen van de Tempelberg

Er bestaan in Israël maar liefst zeven verschillende groeperingen die zich met de herbouw van de Tempel bezig houden. Deze groepen hebben zich verenigd in een Stichting genaamd "The United Association of Movements for the Holy Temple". Een van haar eerste activiteiten was het uitgeven van een "halve shekel", die gedurende de tijd van de Eerste en de Tweede Tempel een gebruikelijk geldmiddel was. Er zijn vele duizenden exemplaren geslagen die voor de waarde van 20 Nis-dat is iets meer dan 4 Euro- verkocht worden. Uit de opbrengst worden activiteiten gefinancierd voor de oprichting van de Tempel.De organisatie "The Institute for Talmudic Commentaries" heeft 25 boeken met bijbelteksten gepubliceerd die handelen over de komende Tempel. Een van de grootste voorvechters voor de bouw van de Tempel is Gershon Salomon, leider van een groep Joden die uitgesproken voorstanders zijn van de tempelherbouw. Deze groep noemt zich de "Getrouwen van de Tempelberg". Zij hebben zich ten doel gesteld de Tempelberg te bevrijden van de Arabische bezetting. Zij vinden dat de islamitische heiligdommen moeten verdwijnen zodat de Tempelberg opnieuw aan de Here kan worden toegewijd. Door de wijding van de Tempelberg zal God tot Zijn doel komen met Israël, zo menen zij.

Salomon en zijn getrouwen hebben inmiddels al meerdere pogingen gedaan de "hoeksteen" van de Derde Tempel op het Tempelplein neer te leggen. Steeds opnieuw wordt dit echter door de Israëlische overheid belet omdat men bang is voor een gewelddadige reactie uit de islamitische wereld. Wel gaf men op 4 oktober 2001 toestemming twee hoekstenen- elk met een gewicht van 6 ton- bij de zuidelijke ingangen van het Tempelplein neer te leggen. Tijdens een mars rond de Tempelberg op 25 december 2001, riep men de Israëlische regering op het Tempelplein opnieuw open te stellen voor aanbidding en gebed. Daarbij werd verwezen naar een vers in Jesaja.

Jesaja 56:7 hen zal Ik brengen naar mijn heilige berg en Ik zal hun vreugde bereiden in mijn bedehuis; hun brandoffers en hun slachtoffers zullen welgevallig zijn op mijn altaar, want mijn huis zal een bedehuis heten voor alle volken.

Voorop liepen de priesters in de priesterkleding, gevolgd door de Levieten en de grote stoet met Orthodoxe Joden en Bijbelgetrouwe christenen. Er werd gerei voor de Derde Tempel meegedragen, zoals het gouden reukofferaltaar. Toen de deelnemers aan de mars bij de ingangen naar het Tempelplein stonden, riepen zij in gebed God op de eindtijd profetieën snel in vervulling te laten gaan. Met tranen in hun ogen, maar met liefde en vertrouwen in God in hun hart, baden zij uit Psalm 79.

Psalm 79: 1t/m7 O God, heidenen zijn uw erfdeel binnengedrongen, zij hebben uw heilige tempel ontwijd, Jeruzalem tot puinhopen gemaakt. Zij hebben de lijken van uw knechten gegeven tot spijze aan het gevogelte des hemels, het vlees van uw gunstgenoten aan het gedierte des velds. Zij hebben hun bloed als water vergoten rondom Jeruzalem, en er was niemand die begroef. Wij zijn onze naburen tot smaad geworden, hun die ons omringen, tot spot en hoon. Hoelang nog, o Here? - Zult Gij voortdurend toornen, zal uw naijver branden als een vuur? Stort uw grimmigheid uit over de volken die U niet kennen, en over de koninkrijken die uw naam niet aanroepen.

Het bidden is nodig om de plaats te reinigen. Alle deelnemers aan de mars voelden God’s aanwezigheid. Iedereen voelde dat de tijd spoedig zal aanbreken dat God zijn plannen met de Tempel zal voltooien en Zijn vijanden en dat van Zijn volk Israël, van het Tempelplein zal verwijderen. De vijanden van God en Zijn volk weten dat hun dagen zijn geteld en daarom intensiveren zij hun aanvallen op Israël.Salomon en de zijnen worden moreel gesteund door het merendeel van de religieuze Joden en blijkens een Gallup opiniepeiling worden de belangrijkste uitgangspunten van de Getrouwen zelfs door een meerderheid van de Israëlische bevolking onderschreven. De Thora maakt duidelijk dat God Israël zal beschermen zolang zij de Tempelberg als Joods bezit blijven beschouwen. Zodra Israël echter de soevereiniteit daarvan overdraagt aan een ander, zal deze bescherming ogenblikkelijk wegvallen, aldus Salomon. De Palestijnen weten dat volgens hem ook, en doen er daarom alles aan de Tempelberg volledig in hun bezit te krijgen. Salomon’s mening is dat de God van Israël al te lang genegeerd, geminacht, beledigd en gelasterd is doordat de heiligste plaats op aarde nog steeds is gewijd aan de god van de islam.

Maar hoe het ook zij; uiteindelijk bereikt God met alles wat in de Bijbel staat Zijn doel. Zowel orthodoxe als Messiasbelijdende Joden bidden dagelijks voor de herbouw van de Tempel. Nummer 20 van de 613 geboden in de Torah, die in de Talmoed staan, roept op tot de bouw van deTempel. De grote Joodse filosoof van de Middeleeuwen, Maimonides, was van mening dat elke generatie Joden verplicht is de Tempel te herbouwen als deze plek weer in hun handen komt. Deze opvatting werd ook gedeeld door de Israëlische historicus Eldad. Deze zei in 1967;,, wij bevinden ons in het stadium waarin David verkeerde toen hij Jeruzalem bevrijdde. Van toen af tot aan de bouw van de Tempel door Salomo, ging er slechts één generatie voorbij. En zo zal het nu ook zijn. Het weekblad Time vroeg hem hoe het probleem van de beide islamitische heiligdommen zou worden opgelost? Wie weet, zei Eldad, misschien komt er wel een aardbeving.

De plaats van de Tempel

De Bijbel maakt duidelijk in welke periode van de geschiedenis de Derde Tempel gebouwd zal worden, namelijk in de eindtijd, in de tijd voor de komst van de antichrist. Zowel 2 Thessalonicenzen, als het boek Openbaring spreken van een toekomstige Derde Tempel. In die Tempel zal straks de antichrist plaatsnemen. Daar zal hij zichzelf tot god uitroepen. Er is de laatste tijd nogal wat discussie over de precieze plaats waar de Tempel moet komen. Zou meent de natuurkundige Dr. Asher Kaufmann in zijn Internet editie "The Strange Story of the False Wailing Wall" 29 juni 2000 over het Tempelplein en de Westelijke muur ( klaagmuur) dat de vroegere Tempels iets ten noorden van de Rotskoepel moeten hebben gestaan. De inmiddels overleden Ernest Martin komt in zijn boek "The Temples that Jeruzalem forgot" tot de overtuiging dat de Tempel boven de Gihon-bron moet hebben gestaan, in de stad van David ten zuiden van wat thans bekend staat als de Tempelberg.Maar Martin beweert een hoop dingen in zijn boek die achteraf onjuist blijken te zijn. Volgens hem is het bidden bij de klaagmuur pas vier eeuwen in gebruik. Maar uit een geschrift "De pelgrim van Bordeauux", daterend uit 333 nC, blijkt dat in die tijd daar al joden baden.

Een groot deel van de stenen in de Klaagmuur vormen een onderdeel van het tempelgebied van Herodus. Volgens de Joodse historicus Josephus Flavius, stond de Tempel van Salomo precies daar waar zich nu de Rotskoepel bevindt.Dit wordt bevestigd door de Joodse archeoloog Leen Ritmeyer die in 1992 de uitkomst van een twintig jarig onderzoek heeft gepubliceerd. Volgens hem liggen de fundamenten van het Heilige der Heiligen, precies onder de Rotskoepel. Bovendien hebben archeologen een pilaar van de Tweede Tempel blootgelegd. Vanuit de ligging ten opzichte van de Klaagmuur, heeft men precies kunnen vaststellen waar het Heilige der Heiligen in de Tempel zich bevond. Precies op die plaats staat thans de Rotskoepel.Verder opgravingen in de richting van deze koepel zijn nochtans achterwege gebleven omdat deze enorm veel weerstand oproept van sommige ultraorthodoxe Joodse groepen die geloven dat alleen de Messias, wanneer Hij komt, de Tempel kan herbouwen, als van islamitische zijde.

Het Tempelinsituut

Er bestaan opleidingsinstituten "Yeshiva’s" (joodse leerscholen) in Jeruzalem die zich bezig houden met de scholing van een groot aantal Israëli's van de juiste priesterlijke bloedlijn die straks de priester-functies moeten gaan bekleden. Tijdens een manifestatie in het Congrescentrum in Jeruzalem benoemden verschillende Joodse organisaties, 24 mannen tot vaandeldragers en aanvoerders van een priester afdeling naar het oude voorbeeld. Zij zullen zodra de Tempel klaar is, naar het oude voorbeeld de voor hun taak noodzakelijke rituele reinigingsvoorschriften uitvoeren. De voor dit ambt benodigde priestergewaden zijn al geweven in opdracht van het in 1987 door Jisrael Ariel opgerichte Tempelinsituut (Machon Ha Mikdash). Ze zijn precies vervaardigd volgens de voorschriften in de Thora. Zelfs het vlas is op de voorgeschreven manier met de hand gesponnen. De productie van het kledingstuk van de Hoge Priester was een van de meest opwindende projecten. Na jaren van grondig onderzoek zijn de geleerden van het Tempelinstituut tot volledige identificatie van de twaalf stenen van de borstplaat van de Hoge Priester gekomen. In de stenen zijn de namen gegraveerd van de twaalf stammen van Israël.

In een databoek kan men zien wie er voor de dienst in de Tempel gekwalificeerd zijn. Het Tempelinstituut onderzoekt al jaren de voorwerpen die nodig zijn voor de dienst in de Tempel. Een groot aantal van deze voorwerpen zijn klaar. Zo beschikt men al over kelken, kandelaars, schalen, messen, schotels, tafels, vuurpannen en muziekinstrumenten w.o. zilveren trompetten. Ook de drie belangrijkste vaten voor de dienst, het gouden reukofferaltaar en de gouden tafel voor de toonbroden zijn klaar voor gebruik. Joodse werknemers van een bedrijf aan de Dode-zee hebben het model van het Tempelaltaar gemaakt. Dit altaar dient voor het brengen van offers. Een joodse goudsmid uit Los Angeles, Moshe Prag, heeft een exacte kopie van de "Menorah" gemaakt. Prag zei een hemels teken te hebben ontvangen waarop hij besloot de kandelaar te vervaardigen. Deze kandelaar is 4.5 meter hoog en uit 24 karaat goud gemaakt. De Menorah uit de Tweede Tempel, is na de verwoesting van Jeruzalem door de Romeinse veldheer Titus, als buit mee naar Rome genomen. Een beschrijving van zijn zegetocht met de Menorah werd op de triomfboog op zijn naam vereeuwigd.

Sindsdien is er niets meer van gehoord. Verschillende onderzoekers zijn echter van mening dat het voorwerp zich in de kelders van het Vaticaan moet bevinden. In januari 1996 had de toenmalige Israëlische Minister van Godsdienst, Shimon Shitritt, hierover een gesprek met de paus. Hij verzocht de paus bij het zoeken naar de Menorah behulpzaam te zijn. Volgens Shitritt hebben onderzoekers van de Universiteit van Florence aanwijzingen gevonden, dat het voor Israël zo waardevolle voorwerp zich inderdaad in het Vaticaan bevindt. Maar de kerk van Rome doet er het zwijgen toe. Ook wat de "Ark des Verbonds" betreft gaan er geruchten dat deze zich in de kelders van het Vaticaan bevindt. Een woordvoerder van Rome gaf als antwoord op een vraag hierover te verstaan: ,, wie beweert dat wij informatie hieromtrent achter houden, bedrijft propaganda". De Ark des Verbonds is nog steeds zoek. In de Babylonische Talmoed staat dat de Tabernakel in een onderaardse kamer, onder het "Heilige der Heiligen" is verborgen. In 1952 ontdekten archeologen een koperen schriftrol in één van de grotten in Qumran aan de Dode-zee. Na vertaling bleek de rol een lijst te bevatten van 64 plaatsen waar de tempelschatten zijn verstopt vóór de vernietiging van de Tempel in het 70 nC. Men is druk bezig te zoeken naar deze plaatsen maar er wordt niets over naar buiten gebracht.

Het Tempelinstituut meldde op 8 april 2002 dat er begin maart een "Rode Vaars" (para adoema) is geboren op een boerderij in Israël.Een driejarige rode vaars is nodig voor de reinigingsrituelen in de Tempel. Het huidige hoofd van het Tempelinstituut, Chaim Richman, wil niet vertellen waar het kalf zich bevindt. Er zijn al bedreigingen tegen het beest geuit. Rabbi Menachem Makover en Rabbi Chaim Richman, hebben tijdens hun bezoek aan de boerderij vastgesteld dat de Vaars volledig kosjer is en gebruikt kan worden voor het reinigingsritueel dat God voorschrijft in Numeri 19.Het is niet de eerste keer dat de rode koe is gesignaleerd. In 1996 is er ook een geboren, en wel op Kfar Chassidiem, een orthodoxe landbouwschool. Dit kalf verloor echter binnen drie jaar zijn rossige vacht. In de Joodse geschiedenis zijn er negen rode kalveren geweest, die voor reinigingsrituelen geschikt waren. De eerste heeft Mozes voorbereid. De as daarvan was voldoende tot na de Babylonische ballingschap. De tweede was door de schriftgeleerde Ezra voorbereid en de resterende rode kalveren door de priesters in de tijd van de Tweede Tempel.Volgens Gershon Salomon van het Tempelinstituut is de geboorte van dit dier een belangrijke stap op weg naar de bouw van de Heilige Tempel. Een stichting genaamd "De Thora Stichting"is bezig Israël voor te bereiden op het weer instellen van het "Sanhedrin", de Raad van 70+1 oudsten. Dit Sanhedrin moet regering en volk van Israël terugbrengen naar de Thora.

Slotwoord

Alle genoemde activiteiten gebeuren niet onvoorzien of toevallig maar zijn gebeurtenissen die door God worden gedirigeerd. Het gebied van de Tempelberg is het meest strategische en potentieel explosieve stukje grond ter wereld. Israël en de Arabische wereld lijken samen af te koersen op een confrontatie die zal leiden tot een enorme krachtmeting. De Arabische wereld heeft met succes de problemen tussen de Palestijnen en Israël weten voor te stellen als een worsteling tussen verdrukte Arabieren en machtige, zwaarbewapende Joden. Dit zal tot gevolg hebben dat het gehele Midden-Oosten grote beroering te wachten staat. Er zal eerst een oorlog moeten komen, of het één of ander wonder, voordat de Joden de beschikking krijgen over de Tempelberg. Het is onwaarschijnlijk dat de netelige kwestie van de Heilige stad Jeruzalem via de weg van overleg en vredesonderhandelingen zal worden opgelost. Zij die de problemen van het Palestijns-Israëlisch conflict begrijpen, erkennen de harde werkelijkheid dat een oorlog onvermijdelijk is. De Arabische wereld zal pas echt tevreden zijn als alle Joden volledig uit het Midden-Oosten zijn verdreven. Maar de Arabische wereld zal deze oorlog verliezen omdat God aan Israël’s zijde staat. Velen geloven dat daarna de Derde Tempel spoedig gebouwd zal worden.