Dit gebed / overdenking ontving ik per e-mail vandaag. Het sprak mij zo aan, niet alleen vanwege de hartekreet die er vanuit gaat, maar ook omdat God alle Eer ontvangt die Hem en Zijn Zoon toekomt. Na toestemming mocht ik het met alle lezers delen, ik hoop dat het tot Zegen mag zijn en het gebed voor een ieder die in de wereld in slaap gevallen is voor een ontwaking in Hem de ganze aarde mag vullen, dag en nacht.

Het is stil De duisternis ligt als een deken over het land De avond is gevallen Huizen zijn verlicht Met een tal van lampjes Bomen versierd met allerlei prul Met muziek van de Young messiah Die het evangelie zo waardevol brengen Rijd ik richting huis Ondanks de versierde huizen Geven de lichtjes me niet de warmte Die ik diep van binnen voel Kerst is anders.

In mijn hoofd is het stil, Pijnlijke gedachten Liggen in het niets te wachten Op iets dat ik niet wil Ik staar naar het plafond Kwam het maar naar beneden En trof het maar al mijn leden Zodat ik niet meer leven kon.

Soms doet het zo’n pijn alleen te zijn..
Waar ben U HEER, is er dan niemand meer?
Niemand die begrijpt wat ik bedoel,
Niemand die begrijpt wat ik nu voel
Verloren in pijn
Weet ik momenteel niet mezelf te zijn

Dit gedicht schreef ik n.a.v. het uitkomen van de film "The Passion",
proberend onder woorden te brengen mijn gedachten.....

Herken jij dat?

Dat gevoel dat je boven een afgrond hangt,
maar er plotseling iemand is die je in de kraag grijpt?
Dat gevoel dat je de hele wereld in je eentje aankunt,
maar ondertussen weg glijdt als op spekglad ijs?
Dat gevoel niets meer te zien zitten,
maar om je heen allemaal vreugdevolle dingen zijn?

Durf je in deze tijd nog ,,Ja'' te zeggen?
Durf je belijden dat je bij God hoort?
Durf je nog de belofte af te leggen
dat je Hem zult vertrouwen op Zijn Woord?