Welkom gast Zoeken | Registreer als gebruiker | Inloggen  
http://www.inchristus.nl
Home  |  Verslagen  |  Artikelen  |  Gastenboek  |  ACI Gids  |  Bijbel  |  FAQ  |  Overige
Meer Overdenkingen
Meest gelezen
Leden online
 15 gasten
Laatste artikelen
Klein maar fijn
Een mens stippelt zijn weg uit, de HEER bepaalt de richting die hij gaat.
-- de Bijbel --
Vertrouwen
door Justed Uitgegeven op 05-03-2009 (5885 keer gelezen)
Vertrouwen is één van de belangrijkste aspecten in het leven van een gelovige, want was is geloof zonder vertrouwen? Het is het grootste verlangen van God dat wij vertrouwen en geloof in Hem hebben, ongeacht wat onze omstandigheden zijn. God heeft dat ook verdient want aan velen van ons heeft Hij reeds Zijn trouw getoond ...
Dit artikel is ook voorgelezen:

Ik wil graag met jullie over vertrouwen hebben op basis van een gebeurtenis uit de tijd van Mozes. In Exodus 14:21 kunnen we het volgende lezen: "Toen strekte Mozes zijn hand uit over de zee en de HERE deed de zee de gehele nacht door een sterke oostenwind wegvloeien, maakte haar droog, en de wateren werden gespleten". Stel jezelf dit tafereel nu eens voor, er steekt een enorme storm op en het water splijt uit elkaar. Dit moet een bijna oorverdovend geluid hebben veroorzaakt lijkt mij zo, ik heb wel eens het geluid van een flinke waterval gehoord dus ik kan me er wel enigzins iets bij voorstellen. Ik kan me dan ook voorstellen dat de mensen die dit alles aanschouwden aardig de schrik te pakken hadden, behalve dan zij die vertrouwen hadden.

Er was voor de Israelieten een pad gemaakt die hen naar een veilige plaats zou brengen, God had een uitweg voor hen gemaakt uit hun benarde toestand. Op het moment dat het volk door de zee trok verlangde God dat het volk zo'n vertrouwen zou hebben dat ze niet angstig werden als ze naar de muren van het water zouden kijken. Dat ze het vertrouwen hadden dat God het water op zijn plaats zou houden totdat ze veilig de overkant hadden bereikt. 

God had gewild dat ze een geloof hadden waarmee ze zouden zeggen "Dat waar Gods hand mee begint maakt Hij ook af, God heeft immers reeds Zijn trouw getoond. Als we er op terugkijken dan zien we dat al onze angsten ongegrond waren. We hadden niet bang hoeven te zijn voor de Egyptenaren die achter ons aankwamen, God had immers een bovennatuurlijke muur om hen heen gezet om ons te beschermen tegen hen. We hadden niet bang hoeven te zijn voor de angsten van de nacht en van het duister want de gehele tijd stond God ons bij met Zijn licht, terwijl onze vijanden verblind waren door duisternis. Onze angsten tegenover de opkomende storm toen Mozes zijn hand ophief was ook ongegrond, want het was God die dit gebruikte om onze uitweg te verzorgen. We zien nu in dat God alleen het goede met ons voor heeft. We hebben Zijn kracht en glorie gezien, en we zijn nu vastberaden om niet langer meer in angst te leven. Het maakt ons niet uit of de muren van het water om ons heen ineen zouden storten want of we nu leven of sterven, we behoren God toe".

Er was een rede dat God deze mate van geloof verlangde van Zijn volk op dat moment. Ze stonden op het punt om een reis te maken door de wildernis en ze zouden gevaar, tekorten en lijden tegenkomen op die reis. Dus stelde God "Ik wil dat mijn volk weet dat ik het goede met hen voor heb. Ik wil niet dat zij dag in dag uit bang zijn voor de omstandigheden waar ze in terrecht komen. Ik wil een volk dat niet bang is voor de dood, omdat ze weten dat Ik trouw ben".

Een ware gelovige, een echte aanbidder is niet iemand die alleen een vreugdedansje doet als de overwinning reeds behaald is. Het is geen persoon die God toezingt op het moment dat de vijand is verslagen, dat is wat de Israelieten deden. Toen God de rode zee opende en het volk aan de andere kant kwam, toen was het volk zo verheugd dat ze gingen dansen en zingen voor de Heer. Ze prijsden God en schiepen op over Zijn grootsheid. Maar toen was het op een gegeven moment drie dagen later, en toen was het volk alweer aan het mopperen en zeuren tegen God. Deze mensen geloofden niet echt ten volle, het vertrouwen was minimaal of misschien zelfs compleet afwezig!

"Een echte Godsman of vrouw is iemand die heeft geleerd
op God te vertrouwen temidden van welke storm dan ook"

Iemands vertrouwen en devotie ligt niet slechts in mooie woorden, in een lippendienst, maar in een manier van leven. Het hart van een ware gelovige is continu in rust, omdat zijn/haar vertrouwen op een God die onwankelbaar is. Zo'n persoon is niet bang voor de toekomst, omdat God daar is. In Gods nabijheid is er geen angst, omdat Hij de volmaakte liefde is. Dus kunnen we stellen dat wanneer je angstig wordt je niet dichtbij God bent en er ongeloof in je hart geslopen is. Reken af met die angsten, reken af met dat ongeloof, stuur het weg in Jezus' Naam en vertrouw op God die trouw is tot in de eeuwigheid!

Een vertrouwen zoals God die graag in onze harten ziet kom je bijvoorbeeld bij huisdieren tegen, als ik kijk naar mijn katten dan kom ik dat echt tegen. Ze leven hun leven en vertrouwen op mij dat ik hen voorzie in alles wat ze nodig hebben. Ik heb hun er nooit op betrapt dat ze in paniek geraakt zijn of zenuwachtig worden als ze niet verzorgd worden op de momenten, of op de manier die hun gedacht hebben. Ik wéét dat ze niet onrustig zijn omdat ze de gehele dag lekker liggen te slapen, en een beetje hun gang gaan. Dat is het vertrouwen dat God ook van ons vraagt, Hij heeft beloofd te voorzien en Hij zál voorzien.

Vertrouwen, dat is wat God van ons verlangt, een vertrouwen dat zo sterk is dat we kunnen stellen "Het maakt niet uit wat er gebeurt, of ik nu leef of sterf, als God met mij is wie kan er dan nog tegen mij zijn". Ik hoop dan ook dat een ieder die dit artikel leest temidden van welke storm dan ook kan zeggen "Tuurlijk, de economie kan instorten, ik kan m'n baan of m'n huis verliezen. Ik kan gevangen worden in een donkere, stormachtige nacht. Maar God reeds Zijn trouw getoond aan mij, en ongeacht wat er gebeurt zal ik rust vinden in Zijn liefde voor mij. Mijn rust is in Hem, mijn geluk is in Hem, mijn leven is in Hem en alles wat ik ooit nodig mocht hebben is in Hem te vinden".

En ben jij niet in staat om dit vertrouwen of geloof te hebben, wéét dan dat aan wie vraagt gegeven wordt. Vraag de Vader of Hij persoonlijk dit vertrouwen en geloof in jou hart wilt leggen in Jezus' Naam, en het zal gebeuren. Laten wij de God en Vader van onze Heer Jezus Christus alle eer en glorie brengen! Want Hij zal ons in alles waarin wij tekort schieten tegenover Hem tegemoet komen. Hij heeft ons waarlijk in onze verbondenheid met Christus gezegend met alle geestelijke zegeningen in de hemel.

Amen


Reacties
Hennie
Leden

 12-03-2009 10:03:28 -
Veroordelen, daar doe ik gelukkig niet aan, ik probeer je te begrijpen. Ik ben het in grote lijnen met je eens, alleen kom je me net even iets te zonnig over. Ik wil er ook geen halszaak van maken, snapt je? Het gaat me ook niet om het "gelijk" krijgen.

Laat ik het zo zeggen, iIk heb het nu over regelrechte angstaanvallen. Ik kan je verzekeren dat zoiets verschrikkelijk is. Op die momenten denk je niet dat je doodgaat, op die momenten ERVAAR je DAT je doodgaat. Nog duidelijker, op die momenten is het voor je een regelrecht waarheid dat je aan het doodgaan bent.
Het is enorm moeilijk om dit uit te leggen als je zoiets nooit meegemaakt hebt. Ik heb de vreselijkste beelden voor me gezien. Ongeveer alle zonden die ik in mijn leven bedreven heb, zijn op die momenten voorbijgekomen, stuk voor stuk. Persoonlijk heb ik dit ervaren als aanvallen van de Satan.
In die momenten van machteloosheid heb ik geleerd dat ik helemaal niets ben en dat God ALLES is. Dat je zo geslagen wordt, dat je je niet meer verdedigen kunt, maar dat je weet dat Hij er “ ergens “ is. Op die momenten weet je niet waar, want je ervaart toch een soort van Godverlatenheid, maar God laat je toch op de één of andere manier weten dat je niet alleen bent, maar de angst wordt er op dat moment niet minder van. De kracht om Hem aan te roepen is er ook niet, zelfs niet in je gedachten.
Nu, het heden dus, voel ik mij meer geborgen en krachtiger in Hem dan ooit. Ik had deze ervaring, die nog niet voorbij is, voor geen geld willen missen. Het maakt Hem groter en mij kleiner. Zijn kracht wordt in mijn zwakheid duidelijk. Eigenlijk wens ik dit iedereen toe, ook de “ nare” ervaring.
Velen die dit lezen zullen mij ongetwijfeld als overspannen gaan brandmerken, maar ik verzeker je dat dit niet het geval is.
Wel wil ik de lezers er op wijzen dat dit stukje schrijven over mijzelf moeilijk is, omdat ik me eigenlijk helemaal bloot geef, met de kans op bovenstaande opmerking. Maar voor degenen die in een zelfde situatie zijn geweest of verkeren kan ik alleen maar zeggen, je weet niet hoe lang de tunnel is waarin je momenteel zit, maar er komt wel een einde aan.

justed
Beheer

 11-03-2009 14:03:23 -
De Heer vrezen is mi iets anders als angstig zijn, althans zoals het hier bedoeld wordt in ieder geval wel. Immers als je nabij God bent verdwijnt alle angst als sneeuw voor de zon heb ik kunnen leren van Johannes. Natuurlijk kan het voorkomen dat angst grip op je krijgt, dat is menselijk. Maar het is zaak die angst zo snel mogelijk aan de Heer te onderwerpen, we hebben immers geen geest van angst ontvangen maar een geest van kracht, liefde en bezonnenheid toch?

Psalm 34:4 spreekt hier ook over "Ik zocht de Heer en Hij gaf antwoord, Hij heeft mij van alle angst bevrijd", dat is heel goed mogelijk want volmaakte liefde drijft angst uit (1 Johannes 4).

Of wat te denken van Filipenzen 4:6-7 "Wees over niets bezorgd, maar vraag God wat u nodig hebt en dank hem in al uw gebeden. Dan zal de vrede van God, die alle verstand te boven gaat, uw hart en gedachten in Christus Jezus bewaren." En vers 13 van datzelfde hoofdstuk leert ons dat "Ik tegen alles bestand ben door Hem die mij kracht geeft."

Op meerdere plaatsen in de Schrift komen we tegen "vrees niet" en "wees in geen ding bezorgd", God voorziet immers dus leg me uit waar ik dan bang voor moet zijn? Op het moment dat je nergens een lichtpuntje meer ziet hoef je niet bang te zijn, want God ziet dat lichtpuntje wel en daar mogen we op vertrouwen. Begrijpt u wat ik bedoel? Als ik nu bang zou zijn dan houd dat in dat ik niet veel vertrouwen heb in de goede afloop die door God bewerkt gaat worden. Net als het verhaal op de boot in de storm, iedereen was bang maar Jezus zegt "Wees niet bang" en richt zich op en laat de storm liggen. Ik denk dat de Heere Jezus dat ook tegen ons zegt op de momenten dat wij in een storm zitten "Wees niet bang".

Weet u, angst bind terwijl de Geest vrijheid schenkt, gebondenheid en vrijheid gaan niet samen hand in hand want het zijn tegenovergestelden van elkaar. Het een sluit het andere uit, vandaar dat er ook staat dat volmaakte liefde de angst verdrijft, het een sluit het andere uit.

Vrijheid ~ Gebondenheid
Geloof ~ Ongeloof
Vertrouwen ~ Angst

Betekent dit dat je standaard geen angst zult kennen? Natuurlijk wel, het is een van de primaire reacties van de mens op het moment dat er rampspoed in het leven komt, of wanneer men in een omstandigheid beland waarin men geen overzicht meer heeft. Maar deze angst mogen wij op de Heer werpen, Hij neemt het weg want we hebben geen geest van angst ontvangen. We mogen met onze ogen dicht aan de hand van de Vader vol vertrouwen door die storm wandelen in de wetenschap dat we er uit komen en we komen er uit als overwinnaar.

De apostelen uit de tijd van de Heere Jezus zaten volgens mij continu in de problemen en in omstandigheden die niet ideaal te noemen waren. Maar ze droegen wel vreugde, vertrouwen en vrede in hun harten mee omdat de Eeuwige in hen woning gemaakt heeft. De omstandigheden zullen de vrede in mijn hart niet veranderen, wat er ook gebeurt, als God bij me is waar moet ik dan nog bang voor zijn?

Ben ik dan nooit bang? Jewel hoor, en op die momenten schaam ik me dan ook voor mijn ongeloof, en vrees ik God dat ik mezelf weer zo aan Hem moet vertonen. Ik bid de Vader dan of Hij de angst wegneemt in Jezus' Naam en vervangt door een vertrouwen in Zijn kunnen. En weet je, wie vraagt zal ontvangen, en het gebeurt keer op keer, zelfs recentelijk nog, God is immers trouw.

God heeft me nog nooit in de steek gelaten, ook niet in de diepste dalen van mijn leven, vandaar dat ik nu volmondig mag getuigen en verklaren dat we niets hebben te vrezen op het moment dat God met ons is in onze storm. U schrijft het zelf ook "Hij heeft mij beschermt in tijden dat ik, als mens, er niet meer toe in staat was, Hem aan te roepen.", dus wéét u dat God voorziet en je beschermt en het niet nodig is bang te zijn.

De grote vraag in stormen en dalen is, "Wat is ons referentiekader". Bekijken we het vanuit onszelf en komen we tot de ontdekking dat we tot niets in staat zijn (dan wordt ik angstig), of bekijken we het vanuit God en ontdekken we dat bij Hem alles mogelijk is (dan heb ik niets om bang voor te zijn). God is altijd groter dan de problemen waar je op dat moment mee geconfronteerd worden.

Doet het er iets toe waartoe wij in staat zijn als we met de Almachtige wandelen? Dat wat bij ons onmogelijk is, is mogelijk bij Hem ...

Begrijpt u wat ik bedoel Hennie?

Lees het ook alstublieft niet als veroordeling, maar gewoon zoals het bedoeld is, een bemoeding en een stukje hoop voor hen die zélf het lichtpuntje niet meer zien. We mogen vertrouwen op God omdat Hij trouw IS en Hij Zijn trouw allang getoond heeft, Hij zegt "Vrees niet, wees niet bang, wees niet bezorgd, Ik ben erbij".

Ik ben in staat alles te doen door Christus, Die mij daarvoor de kracht geeft.

Hennie
Leden

 11-03-2009 12:03:25 -
Het ging mij in de eerste instantie om de volgende zin: In Gods nabijheid is er geen angst, omdat Hij de volmaakte liefde is. Dus kunnen we stellen dat wanneer je angstig wordt je niet dichtbij God bent en er ongeloof in je hart geslopen is. Reken af met die angsten, reken af met dat ongeloof, stuur het weg in Jezus' Naam en vertrouw op God die trouw is tot in de eeuwigheid!
In Jesaja 50 staat:
Wie is er onder ulieden, die den HEERE vreest, die naar de stem Zijns Knechts hoort? Als hij in de duisternissen wandelt, en geen licht heeft, dat hij betrouwe op den Naam des HEEREN, en steune op zijn God.(SV)
Wie onder u vreest de HERE, wie hoort naar de stem van zijn knecht? Wanneer hij in diepe duisternis wandelt, van licht beroofd, vertrouwe hij op de naam des HEREN en steune op zijn God. (NBG51).
Als je van alle licht berooft bent, dan ben je in angst, er komt geen lichtpuntje door, zo erg dat een mens niets meer over heeft, zo diep in narigheid, dat er voor die mens niets meer is. Dat maakt voor mij God nog groter. Hij heeft mij beschermt in tijden dat ik, als mens, er niet meer toe in staat was, Hem aan te roepen. Toen heeft Hij mij vastgehouden en niet andersom. Dus kan ik stellen dat wanneer ik angstig ben, God dat kan gebruiken om mij te louteren, te onderwijzen of misschien zelfs om te straffen. Ook om Zijn trouw te tonen. Ik weet Gods bedoelingen niet en het maakt me ook niet uit hoe je het noemen wilt, als het me maar dicht bij God houd. Maar angst heeft niks met ongeloof te maken. Nogmaals, de Here Jezus zelf weet wat angst is, omdat Hij mens is geworden zodat Hij ook mijn angst kan verstaan/begrijpen. Je kunt toch niet stellen dat de Here Jezus tijdens zijn angstige momenten in de Hof ongelovig was? Ik heb zelfs moeite om zo`n vraag te typen, laat staan dat ik het geloof….

justed
Beheer

 11-03-2009 09:03:15 -
Het hart kan ook continu in rust zijn, ongeacht de omstandigheden, dat is een van de zegeningen die God over Zijn kinderen uitstort. Ik zal proberen uit te leggen wat ik hiermee bedoel (het heeft niets met tegenslag of lijden te maken).

Je omschrijft het zelf, in de moeilijkste tijden beleef je je grootste vreugde. Ondanks moeiten, ondanks we absoluut geen overzicht hebben en veel momenten van ons leven het gevoel hebben een sprong te moeten maken in een diepte waarvan we de bodem niet zien. Ondanks dat alles kan ons hart in rust zijn door het vertrouwen dat wij in de Heer hebben, Hij volbrengt, Hij doet alle meewerken ten goede, Hij zorgt voor uitwegen en Hij bevrijd zoals Hij door alle eeuwen heen gedaan heeft.

Ik geloof dat het voor iedereen geld dat we geroepen zijn God te vertrouwen, en zeker in onze zwaarste beproevingen. Ik heb ook diepe dalen gekend in mijn leven, maar door die momenten heb ik geleerd dat God trouw is en te vertrouwen is en zou ik niet bang moeten zijn voor wat er dan ook nog maar gaat gebeuren in mijn leven. Op basis van die dingen vertel ik ook, dat we God kunnen vertrouwen en niet bang hoeven te zijn want Hij voorziet. In dat vertrouwen leef ik, dat betekent niet dat er geen strijd of lijden is, het betekent dat je niet bang op die momenten bent omdat God voor je zorgt.

"Kom tot mij en Ik zal u rust geven" geldt voor iedereen, en de Heer stelt hier nooit in teleur en schiet hier nooit in tekort. God is de volmaakte liefde, en in liefde is geen angst, het drijft zelfs angst uit (1 Johannes 4).

En ik denk dat u dat misschien ook wel herkent uit de stormen die u meegemaakt heeft, op het moment dat u dicht bij de Heer bent bent u niet bang voor die storm, maakt het niet uit of u een uitweg ziet want God is daar met u, temidden van die storm.

Ik ben in staat alles te doen door Christus, Die mij daarvoor de kracht geeft.

Hennie
Leden

 10-03-2009 22:03:40 - Tja, klinkt goed, maar of het voor iedereen geldt?
"Het hart van een gelovige is continu in rust" schrijft u. Prachtig, alleen het kan voor sommige gelovigen toch even iets anders uitpakken. Zelfs de Here Jezus zweette bloed en water van angst! U suggereert dat een gelovig Christen zich overal moeiteloos doorheen slaat, want G*d is nabij? Voordat een Christen daar is zal hij wel gelouterd moeten worden en dat kan gepaard gaan met zware tegenslag. En denkt u dat wij ooit genoeg gelouterd hier kunnen zijn? De loutering is juist bedoelt om ons dicht bij de Here te houden. Zelfs paulus werd getergd door een engel van satan en geloof me, daar was Paulus niet blij mee. Toen Paulus gevangen zat in een Romeinse kerker was erg bang wat er met hem ging gebeuren.Kijk eens naar Job! Lees Hebreen 11 eens. Door bovenstaande uitspraak te doen, brengt u mensen die net tot geloof zijn gekomen in verwarring, die menen dat ze niet bang moeten zijn want dat zou ongeloof inhouden. Nou, het is je reinste onzin. Zoals ik al zei, de Here Jezus zweette bloed en water van ANGST.

Vorig jaar juni ben ik bijna omgekomen. Momenteel ervaar ik daar nog steeds de naween van. Elke dag is weer een strijd die ik in Zijn Naam voer. In de moeilijkste tijden heb ik mijn grootste vreugde beleeft. In mijn moeilijkste tijden heb ik de fijnste en warmste gebeden met God gehad. Nooit eerder werd me Gods Liefde duidelijker dan in die tijden van angst en wanhoop. Ik bid allang niet meer om genezing, ik vraag alleen om rust binnenin die storm, maar als ik door die rust God zou gaan vergeten, dan heb ik liever dat Hij me ziek houd.

Reageren
Alleen geregistreerde gebruikers kunnen reacties plaatsen.
Klik op Registreren om een account aan te maken, of klik op Inloggen om met je account in te loggen.
(c) 1997 - 2018 Algemeen Christelijke Informatie
Niets van deze website mag worden gekopieerd zonder voorafgaande toestemming van ACI.